“เอาละ หลินจื้อเจ้าตามข้ามา!”ในตอนนี้เอง มีชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินเข้ามา หนวดเฟิ้มเต็มหน้า เหมือนไม่เคยโกนหนวดมาก่อน เขาเลิกคิ้วขึ้นถาม “เจ้าเด็กนี่ยังจะอืดอาดยืดยาดอะไรอยู่ ตามข้ามาเร็วเข้า ข้าจะจัดการเรื่องที่พักให้ ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปเจ้าต้องเริ่มทำงาน นี่ อย่าหาว่าข้าไม่เตือนเจ้านะ การเป็นผู้ช่วยฝึกมิใช่งานที่คนธรรมดาจะทำได้!”หลินมู่อวี่พยักหน้า เดินตามหลังเขาไประหว่างทาง อดไม่ได้จึงถามขึ้นว่า “ท่านลุง ท่านมีชื่อว่าอะไรหรือขอรับ”ท่านลุงผู้นี้ถูกเรียกจนเกิดความรู้สึกปวดใจ เขาเป่าหนวดยาวแล้วคำรามออกมาเสียงดัง “ข้าชื่อจางเหว่ย ปราชญ์สงครามระดับห้าสิบแปด อาจารย์ระดับดาวสีเงินของวิหาร ปีนี้อายุสามสิบสอง หากเรียกข้าว่าลุงอีกครั้งข้าจะบิดคอเจ้าทิ้งเสีย!”หลินมู่อวี่พยักหน้า “ใต้เท้าจางเหว่ย อาจารย์ระดับดาวสีเงินนี่แข็งแกร่งมากหรือขอรับ”“เฮอะ เดี๋ยวเจ้าก็จะได้รู้แล้วล่ะ”จางเหว่ยชี้ไปที่หน้าอก ที่ตรงนั้นมีเหรียญตราดาวสีเงินติดอยู่ เขายิ้มอย่างเย็นชา “ครูฝึกในวิหารแบ่งออกเป็นสี่ระดับ เรียงตามลำดับได้แก่ ดาวสีทอง ดาวสีเงิน ดาวสีทองแดง และดาวเหล็ก อย่าเห็นว่าข้ายังไม่ได้เข้าสู่ขอบเขตนภา แต่ข้าสั่งสอนเจ้าได้อย่างสบายๆ แน่นอน! ไปเถอะ ใกล้จะถึงที่พักของเจ้าแล้ว”“ขอรับ”ที่พักอาศัยภายในวิหารมีไม่มากนัก แต่อย่างน้อยก็เป็นห้องพักเดี่ยว ที่พักของหลินมู่อวี่นั้นไม่ค่อยจะโสภาเท่าใดนัก บนกำแพงมี
