้วพูดเสียงเรียบกับทหารยามสองนาย “องครักษ์อี้หลินฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนขอพบใต้เท้าเจิ้งกู้!”ทหารยามที่กำลังพูดคุยเรื่องหน้าอกของสาวใช้ประจำโรงสุราของเมืองหลวงว่านุ่มนิ่มขนาดไหนก็ถูกทำให้หมดอารมณ์ เลิกคิ้วถาม “ไม่ทราบว่าใต้เท้ามีธุระอันใดหรือขอรับ”ใบหน้าของฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนบิดเบี้ยวไปด้วยความคับแค้น ตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ที่เมืองหยินซาน ฮว๋าเทียนสังหารปู่ของข้าฉู่เฟิง ข้าต้องการเจ้าหน้าที่จากสมาพันธ์นกกระจอกเพลิงสองนายไปเมืองหยินซานพร้อมกับข้า เพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงเรื่องการตายของท่านปู่”“ขอรับ โปรดรอสักครู่”หลังจากนั้นไม่นาน ก่อนที่รุ่งอรุณจะมาถึง ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนก็นำเจ้าหน้าที่ชุดแดงของสมาพันธ์นกกระจอกเพลิงสองคนออกจากเมืองหลวงมุ่งหน้าไปยังเมืองหยินซาน……เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลังจากล้างหน้าล้างตาเรียบร้อย หลินมู่อวี่ดูเงินของตนเอง ตลอดทางมานี้ทั้งต่อสู้และหนีตายจึงทำเหรียญทองลดลงไปไม่น้อย ทั้งหมดเหลือแค่ห้าสิบเอ็ดเหรียญทองเท่านั้น ฉู่เหยาปรุงโอสถต้องใช้เงินเยอะ เขาจึงให้นางไปสี่สิบเหรียญ เหลือสิบเอ็ดเหรียญเก็บติดตัว อย่างไรเสียค่ากินอยู่ของตนก็ไม่ค่อยเยอะสมาพันธ์โอสถและวิหารศักดิ์สิทธิ์นั้นห่างกันเพียงถนนกั้น ฉู่เหยาดึงมือของเขาไว้แล้วยิ้มพูด “อาอวี่ เจ้าต้องมาเยี่ยมข้าบ่อยๆ นะ หากข้ามีเวลา ข้าก็จะไปเยี่ยมเจ้าที่วิหารศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน”“อือ ข้าจะมาบ่อยๆ”หลินมู่อวี่พยักหน้า กำจดหมายแนะนำแล้
