ีบไป! ทหาร พาพวกเขาสองคนกลับเมืองหลวง ให้พักที่โรงเตี๊ยมเมฆขาวก็แล้วกัน ดูแลให้ดี อย่าให้พวกเขาต้องลำบากอีก! รอข้ากลับถึงเมืองหลวงแล้วจะไปหาพวกเขาเอง”“ขอรับ!”ทหารองครักษ์ที่ติดตามมาด้วยด้านหลัง พยักหน้ารับคำสั่ง แล้วเอ่ยกับหลินมู่อวี่ว่า “ท่านจอมยุทธ์ เชิญมากับข้าเถิด พวกเราจะใช้ถนนเส้นเล็กเดินทางกลับเมืองหลวงกัน!”“ตกลง!”หลังจากรอให้พวกหลินมู่อวี่จากไป เฟิงจี้สิงจึงชักดาบออก ฟันหัวของมังกรกลดออกเป็นสองส่วน แล้วหยิบศิลาวิญญาณชุ่มเลือดที่อยู่ด้านในออกมา เขายิ้มพลางกล่าวว่า “มีเจ้า ข้าถึงจะอธิบายกับองค์หญิงอินได้…เฮ้อ อาอวี่นี่ก็เหลือเกิน แย่งสัตว์วิญญาณของใครไม่แย่ง จำต้องมาแย่งขององค์หญิงอิน นี่หากองค์หญิงรู้ความจริงเข้า เจ้าต้องลำบากแน่…”เขาส่ายหน้าจนปัญญา แล้วเก็บศิลาวิญญาณเข้าไปในอกเสื้อ เขาพูดอย่างสบายอารมณ์ว่า “ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน เจ้าเด็กน้อย ติดหนี้บุญคุณข้าอีกครั้งแล้ว ต้องเลี้ยงสุราข้าแล้วล่ะ ครั้งนี้ข้าจะดื่มสุรารสเลิศที่แพงที่สุดในเมืองหลวง ฮึ ครั้งก่อนข้าดันปล่อยให้คนตระหนี่อย่างเจ้าแสร้งเมาแล้วชักดาบซะได้!”
เปลวไฟร้อนระอุลุกโหมขึ้นเป็นสาย แล้วเลื้อยขึ้นเหนือร่างมังกรกลด นี่คือวิญญาณอายุสามพันสองร้อยปีของมังกรกลด และเป็นที่สถิตของแก่นวิญญาณส่วนที่บริสุทธิ์ที่สุดของมัน
“อาอวี่ เร็วเข้า ตอนนี้แหละ!”
“อืม!”
หลินมู่อวี่รีบเรียกวิญญาณยุทธ์ออกมา น้ำเต้าสีแดงเปลี่ยนรูปร่างจนมีขนาดท