กรวรรดิ หากปลุกโซ่เทวะได้ ก็หมายความว่าจะสามารถกลายเป็นยอดฝีมือแห่งยุค และฉินอินก็คือผู้สืบทอดของตระกูลฉินยุคนี้ที่ปลุกวิญญาณยุทธ์โซ่เทวะอันหาได้ยากนี้ได้“โฮกกกก…”ด้วยการโจมตีของโซ่เทวะ มังกรกลดส่งเสียงร้องโหยหวน ไหนเลยยังจะกล้าบุกโจมตี มันสะบัดตูดแล้วพุ่งกลับเข้าป่า ตรงนั้นเป็นป่าหนาม พริบตาเดียวก็ข่วนบาดเกล็ดที่บาดเจ็บของมันจนเลือดไหลออกมาฉินอินเห็นมังกรกลดหนีไปอีกครั้ง นางเม้มปากอย่างขัดใจ แล้วรีบหันหัวม้ากลับหวังจะวิ่งอ้อมตาม แล้วยังเอ่ยอีกว่า “อย่าหนีนะ แน่จริงก็อยู่สู้กับข้าสักสามร้อยเพลงสิ!”ในตอนนี้เอง มีคนผู้หนึ่งควบม้ามาแต่ไกล สวมเกราะรบสีทอง มือจับดาบเล่มโตที่เป็นประกายราวหิมะเล่มหนึ่ง เขาหัวเราะครืนใหญ่ “องค์หญิงอิน กระหม่อมหาพระองค์เจอจนได้!”ผู้มาเยือนนั้นคิ้วโค้งเรียวราวกระบี่ ดวงตาเป็นประกาย รูปงามหล่อเหลา เปี่ยมไปด้วยความองอาจห้าวหาญอย่างที่สุด“อ้อ ผู้บัญชาการเฟิงนี่เอง!” ฉินอินหัวเราะน้อยๆ “เจ้ามังกรกลดตัวนั้นหนีไปอีกแล้ว วันนี้ข้าต้องเอาตัวมันกลับมาให้ได้ ไม่เช่นนั้นข้าคงไม่มีกะจิตกะใจเสวยพระกระยาหารค่ำ…”เฟิงจี้สิงไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เขาประสานหมัดแล้วเอ่ยว่า “องค์หญิง หากพระองค์มิเสวย องค์จักรพรรดิคงจะเสียพระทัยมาก นอกจากนั้น เราก็ใกล้จะออกนอกอาณาเขตล่าสัตว์แล้ว อันตรายเป็นอย่างยิ่ง องค์หญิงไม่ต้องทรงกังวล กระหม่อมจะช่วยพระองค์จับมังกรกลดตัวนั้นกลับมาให้จง
