ฬถูกแทงทะลุเป็นรูทันที พลังของซ่งเหรินโท่วแข็งแกร่งกว่าพี่ชายของเขาอยู่บ้าง!จู่ๆ ในลำคอก็รู้สึกถึงรสเลือด หลินมู่อวี่บ่นอยู่ในใจ โจมตีเพียงแค่ครั้งเดียวก็ทำให้เลือดลมของตนปั่นป่วนได้ คู่ต่อสู้แบบนี้จัดการยากชะมัด!พริบตาเดียวกำแพงน้ำเต้าเขียวก็ถูกแทงติดต่อกันหลายครั้งจนพรุนไปหมด!“ฉึก!”ซ่งเหรินโท่วบุกเข้ามาด้วยความเจ้าเล่ห์อีกครั้ง ทะลวงการป้องกันของกระดองเต่าทมิฬได้ในพริบตา ปลายหอกยาวแทงทะลุกำแพงเถาวัลย์น้ำเต้าสองชั้น “ฟรึ่บ” ปลายหอกเฉียดผ่านลำคอของหลินมู่อวี่ไป พร้อมทิ้งรอยเลือดน่ากลัวไว้บนผิวหนัง โชคดีที่หลินมู่อวี่หลบทัน ไม่เช่นนั้นคอของเขาคงทะลุไปแล้ว!เขาใจหายวาบ อยู่ๆ ปราณของเขาก็เกิดไร้พลังขึ้นมา ใกล้จะหลุดแล้ว แต่เรียกปราณไม่ขึ้นเลยและในตอนนี้เอง เสียงเข็มเงินของฉู่เหยาแหวกอากาศดังมา ปะทะเข้าที่เกราะปราณของซ่งเหรินโท่วจนเกิดประกายไฟ“ยังจะไม่ตายอีก?!”ซ่งเหรินโท่วหัวเราะฮ่าๆ หอกยาวระเบิดประกายไฟออกมา เขาไม่สนใจการโจมตีของฉู่เหยาเลยแม้แต่น้อย และยังคงตั้งใจโจมตีลงไปที่อกของหลินมู่อวี่“ฉึก!”หลินมู่อวี่ใช้ฝ่ามือจับส่วนหัวของหอกไว้ เลือดสดหยดไหลลงมา หลินมู่อวี่กลั้นความเจ็บนี้ไม่ให้หอกของอีกฝ่ายแทงเข้าที่ทรวงอก ขณะเดียวกันนั้นก็ยกกระบี่ขึ้นฟันเข้าที่กลางหอก “เคร้ง” ประกายไฟกระเด็นออกมา ฟันไม่หัก ได้แค่ทิ้งรอยลึกประมาณหนึ่งเซนติเมตรไว้ ความคมของกระบี่เหลียวหยวนไม่เพียงพอที่จะตัดหอกเ
