หล็กนั้นขาดได้“ตายซะ!”ใบหน้าของซ่งเหรินโท่วเต็มไปด้วยความเหี้ยมโหด เขาตะโกนแล้วกดหอกเข้าไปอีก ปลายหอกค่อยๆ แทงทะลุอกเสื้อของหลินมู่อวี่เข้าไปลึกประมาณสามเซนติเมตรในช่วงแห่งความเป็นความตาย หลินมู่อวี่รู้สึกถึงคลื่นพลังในกระบี่เหลียวหยวน เป็นผลของการหลอมวิญญาณ เมื่อเจ้าของกำลังจะตาย วิญญาณสัตว์ในกระบี่เหลียวหยวนพยายามช่วยนายของมัน!เกิดเสียงคำรามของสัตว์ป่า พลังงานของเสืออัคคีก็ปรากฏออกมาจากกระบี่เหลียวหยวนแทงทะลุเกราะตรงหน้าอกของซ่งเหรินโท่ว!“ฉึก!”ดวงตาซ่งเหรินโท่วเบิกกว้างแล้วค่อยๆ ล้มลงไป หน้าอกปรากฏรอยเลือดดวงใหญ่ นี่ก็คือพลังของอาวุธวิญญาณระดับสาม!……“น้องชายข้า!”ซ่งปาฝู่ตะลึงงัน รีบง้างธนูขึ้น แต่ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าดวงตาพร่ามัวขึ้นมา ปราณที่แขนทั้งสองข้างก็หายไปอย่างรวดเร็ว ขนาดแรงที่จะดึงสายธนูยังไม่มี“นี่มันเกิดอะไรขึ้น!” ใจของเขาเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา
“ใช้สายลมเมามาย ข้าจะไปถ่วงเวลา”
เสียงแผ่วเบาของหลินมู่อวี่ลอยไปตามลม ไปกระทบหูของฉู่เหยา
ฉู่เหยาทำตามที่บอกมา หยิบสายลมเมามายออกมาเทลงพื้นหญ้าเงียบๆ โชคดีที่อยู่ต้นลม กลิ่นของสายลมเมามายพัดลอยตามลมไปทางสองคนนั้น แต่สองคนนี้เห็นได้ชัดว่าไม่มีการระวังตัวใดๆ เลย
……
“เจ็ดเทพยุทธ์อีกแล้วงั้นรึ”
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่ได้ชักกระบี่ เพียงแค่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น แล้วพูดขึ้น “ตั้งแต่ข้าออกจากเมืองหยินซานก็ไม่ได้ไปล่วงเกินใคร ความจริงพ
