ฝดในเจ็ดเทพยุทธ์ อาอวี่ เรารีบไปจูงม้ากันเถอะ คืนนี้ค้างแรมที่นี่ไม่ได้แล้ว”“อือ”ทั้งสองรีบออกไปจูงม้า ครั้งนี้หลินมู่อวี่มีลางสังหรณ์ ใช้ญาณสัมผัสกระจายไปทั่วโดยรอบอย่างเต็มที่ ทันใดนั้นก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายจากที่ไกลออกไปกำลังเพิ่มระดับเข้ามาทางพวกเขาอย่างรวดเร็ว รีบพูดขึ้น “พี่ฉู่เหยา ระวัง พวกมันกลับมาแล้ว!”ขณะที่พูดอยู่นั้น ก็มีเสียงลมแหวกดังเข้ามาหลินมู่อวี่รีบผลักฝ่ามือออกไปอย่างรีบร้อน กระดองเต่าทมิฬสั่นสะเทือนปรากฏอยู่เบื้องหน้า เสียงปล่อยธนูดังติดกันสามครั้ง “กึง กึง กึง” ลูกธนูสามดอกที่ฝ่ายตรงข้ามยิงมากระเด็นออกทั้งหมด ครั้งนี้ลอบทำร้ายไม่สำเร็จในความมืดมิด คนสองคนค่อยๆ ก้าวออกมา ผู้ที่ถือธนูหัวเราะอย่างเย็นเยียบ “หลินมู่อวี่ที่คนเล่าลือกันมีฝีมืออยู่เหมือนกัน คิดไม่ถึงว่าจะสามารถหลบการยิงสามครั้งติดของข้าได้ ไม่ธรรมดาจริงๆ”“ชิ้ง”หลินมู่อวี่ชักกระบี่เหลียวหยวนออกมา เอ่ยเสียงเรียบ “พวกเจ้าเป็นใครกัน”ผู้ที่ถือธนูหัวเราะเยาะเย้ย “หนึ่งในเจ็ดเทพยุทธ์ ซ่งปาฝู่!”ผู้ที่ถือหอกก็หัวเราะออกมาเช่นกัน “หนึ่งในเจ็ดเทพยุทธ์ ซ่งเหรินโท่ว!”
“ปัง!”
ฝ่ามือหนึ่งตบลงบนโต๊ะทำงานไม้สีดำอย่างรุนแรง แก้วน้ำชาและข้าวของบนโต๊ะสะเทือนจนตกลงพื้น ผู้ว่าการมณฑลชางหนานหูเถี่ยหนิงเดือดพล่าน คำรามออกมา “เจ้าว่าอะไรนะ พูดอีกทีซิ!”
นายทหารส่งสารผู้หนึ่งที่คุกเข่าลงข้างหนึ่งอยู่เบื้องหน้า กำลังตัวสั่นงันงก
