มเคารพหลินมู่อวี่หยิบกระบี่เหลียวหยวน มือจับด้ามกระบี่ เดินเข้าไปในห้องโถงอย่างระมัดระวัง แล้วก็เห็นว่าทั้งสองข้างมีเก้าอี้นับสิบตัวตั้งเรียงกันอยู่ หัวโจกทุกคนล้วนอยู่ที่นี่ และตรงตำแหน่งที่นั่งของหัวหน้ากลุ่มมีทหารรับจ้างวัยกลางคนอายุประมาณสามสิบห้าปีผู้หนึ่งนั่งอยู่ ดวงตาเป็นประกาย“เจ้าก็คือหลินมู่อวี่?”เขายกมุมปากขึ้น“ใช่ขอรับ ท่านก็คือหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างจั๋วเฟิง เหลยเชียนไห่?”“ใช่ ข้าเอง”เหลยเชียนไห่เดินลุกออกจากเก้าอี้ แล้วหัวเราะครืนใหญ่ “คาดไม่ถึงว่าน้องชายจะสามารถสังหารฮว๋าเทียนกับฮว๋าหวัน สองพ่อลูกที่ใช้อำนาจบาตรใหญ่มาเป็นเวลาหลายปีได้ ช่างเป็นวีรบุรุษที่อายุน้อยจริงๆ มาๆๆ เชิญนั่ง พวกเจ้าคงเหนื่อยกันแล้วกระมัง เด็กๆ เตรียมมื้อค่ำ!”หลินมู่อวี่ประสานมือคำนับ ปฏิเสธด้วยความเคารพ “ข้ากับศิษย์พี่ถูกตามไล่ล่ามาตลอดทาง ไม่กล้าที่จะรบกวนพวกท่านมากเกินไป อาหารมื้อนี้อย่าได้ลำบากเลย พวกข้าวางแผนจะออกเดินทางในทันที หากเป็นไปได้ หวังว่าท่านหัวหน้าจะส่งพี่น้องบางส่วนร่วมเดินทางไปด้วยเพื่อคุ้มครองพวกข้า แล้วข้าจะจ่ายค่าตอบแทนให้อย่างพอใจ”“จอมยุทธ์น้อยพูดอะไรเช่นนั้นเล่า”เหลยเชียนไห่ตบหน้าอก “ท่านพี่ให้ข้าปกป้องเจ้า หากข้าเหลยเชียนไห่รับค่าตอบแทน งั้นข้าจะกลายเป็นคนเช่นไร ในเมื่อจอมยุทธ์น้อยไม่ยินดีที่จะค้างแรม ก็ไม่เป็นไร ข้าจะเลือกคนที่มีฝีมือดีสักร้อยคนให้ติดตามท่านจอมยุทธ์ไปแล้
