งดูดหมาป่ามาทั้งฝูงคงจะไม่ค่อยดีเท่าไร หมาป่าวายุในป่าสัตตะดาราส่วนใหญ่มีอายุต่ำกว่าหนึ่งพันปี หากสู้ตัวต่อตัว หลินมู่อวี่ฆ่ามันได้สบาย แต่ถ้าพวกมันมาทั้งฝูงละก็ เกรงว่าตนกับฉู่เหยาจะต้องกลายเป็นอาหารรสเลิศของพวกมันอย่างแน่นอนคืนนี้เลือกที่พักเป็นถ้ำขนาดเล็กลึกประมาณสามเมตร ความจริงควรเรียกว่าที่ซ่อนตัวในกำแพงหินที่มีช่องเว้าเข้าไป เรียกว่าถ้ำยังไม่ได้ด้วยซ้ำฉู่เหยาหากิ่งไม้แห้งรอบๆ มาทำฟืน ส่วนหลินมู่อวี่ก็ใช้น้ำสะอาดจากถุงใส่น้ำมาล้างเนื้อกวางที่ล่ามาได้เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน นั่นคือสัตว์วิญญาณกวางตัวผู้ที่มีอายุเพียงห้าปี ยังไม่มีแม้แต่วิญญาณสัตว์เลยด้วยซ้ำ จึงได้แต่นำเนื้อของมันมาใช้ โชคดีที่เนื้อกวางสดนุ่ม อย่างน้อยมื้อนี้ก็ไม่ต้องอดอยากแล้วทุกครั้งที่สังหารสัตว์วิญญาณ หลินมู่อวี่ไม่กล้าแล่เนื้อมันออกมามากนัก เพราะถ้าแบกน้ำหนักมากเกินไปเวลาเดินทางจะเปลืองแรงได้ง่าย และตนกับฉู่เหยาถูกตามล่าอยู่ ต้องสะสมพละกำลังให้พร้อมเพื่อรับมือกับการตามล่าที่จะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อจากนั้นไม่นาน น้ำแกงเนื้อกวางหอมกรุ่นก็เดือดได้ที่ ฉู่เหยาใช้มีดสั้นที่ล้างสะอาดคนเนื้อกวางในหม้อ ใบหน้าอันงดงามปรากฏประกายแห่งความหวัง หาได้ยากที่นางจะยังคงรักษาหัวใจที่บริสุทธิ์ในที่แบบนี้ได้“รีบมากินเถอะ อาอวี่!”“อืม จะไปเดี๋ยวนี้แหละ”หลินมู่อวี่หอบฟืนเดินกลับมา ต้องเตรียมฝืนไว้สำหรับคืนนี้ ไม่เช่นนั้นสัตว์ป่าจะเข้า
