มาใกล้ได้ง่ายและในตอนนี้เอง จู่ๆ ก็มีเสียงดัง “วี้ด วี้ด” ขึ้นมา หลินมู่อวี่อดขมวดคิ้วมองไม่ได้ เสียงคุ้นหูชะมัด ใช่แล้ว เป็นเสียงของเหยี่ยวตัวนั้นกำลังร้องเสียงแหลมออกมา“เกิดอะไรขึ้นเหรอ” ฉู่เหยาเดินออกมาดู“เหยี่ยวตัวนั้นอีกแล้ว มันตามพวกเราอยู่” หลินมู่อวี่ตอบฉู่เหยาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาว เม้มปากพูด “ไม่หรอกมั้ง…หรือว่าจะมีคนใช้เหยี่ยวสะกดรอยคอยไล่ตามพวกเรามาอย่างนั้นหรือ”“อาจจะเป็นไปได้”หลินมู่อวี่วางฟืนลง “พี่ฉู่เหยา ท่านรู้อะไรเกี่ยวกับทหารเร่ร่อนบ้าง เจ็ดเทพยุทธ์มีคนที่ชำนาญในการเลี้ยงเหยี่ยวเพื่อสะกดรอยบ้างไหม”“ข้าไม่ค่อยรู้เรื่องของเจ็ดเทพยุทธ์เท่าไหร่ แต่…” ฉู่เหยาพยักหน้าครุ่นคิด พลันพูดขึ้น “ข้ารู้ว่ามีอยู่คนหนึ่ง หนึ่งในเจ็ดเทพยุทธ์ที่ชื่อเย่เหลียง ถูกขนานนามว่าผู้ฝึกเหยี่ยว เขามีเหยี่ยวที่ชำนาญการสะกดรอยอยู่ตัวหนึ่ง แต่…คงไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นหรอกมั้ง ข้าได้ยินมาว่าตระกูลของเย่เหลียงเป็นตระกูลที่ดี พ่อของเขาเป็นหัวหน้าหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ไม่น่าจะเป็นคนที่จะยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อเงินแสนเหรียญทองหรอก”“เรื่องนี้ก็พูดยาก ความปรารถนาแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกัน”หลังจากนั่งลงกันแล้ว หลินมู่อวี่ก็ขมวดคิ้วพูดขึ้น “พี่ฉู่เหยา รีบกินเถอะ กินเสร็จพวกเราเดินทางกันต่อ ต้องรีบออกจากที่นี่”“เอ๋?”ฉู่เหยาชะงัก “พวกเราจะเดินทางตอนกลางคืนงั้นหรือ”“อืม ต้องสลัดเจ้าเหยี่ยวตัวนี้ทิ้ง ไม่เช
