หลียงยิ้มเยาะ “ข้าคือหนึ่งในเจ็ดเทพยุทธ์อันดับสาม เย่เหลียง จะบอกให้นะว่า ข้าไม่ได้ตั้งใจยิงก็ยิงโดนเจ้า เป็นเจ้าที่โชคไม่ดีเอง จะว่าไป ถึงข้าไม่ยิงเจ้า ก็สังหารเจ้าได้เหมือนกัน คนอย่างเจ้าฆ่าได้แค่สวะอย่างกวานหยางที่ฝีมือไม่ถึงขอบเขตปฐพีชั้นที่สามเท่านั้นแหละ”พูดจบ กระบี่ยาวในมือของเย่เหลียงก็เริ่มสั่น จากนั้นงูอัคคีตัวหนึ่งก็เลื้อยขึ้นไปบนคมกระบี่ นี่คืองูอัคคี วิญญาณยุทธ์อันดับหกของเขา สามารถเพิ่มพลังการใช้เปลวเพลิงให้เจ้าของได้ และเพราะอานุภาพของงูอัคคีตัวนี้ เย่เหลียงถึงได้เป็นหนึ่งในเจ็ดเทพยุทธ์ทั้งที่อายุยังน้อยหลินมู่อวี่รู้สึกแค่หายใจลำบากขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจหนักอึ้ง มือชวายกกระบี่ขึ้นแล้วเงยหน้ามองเย่เหลียง “ถึงแม้ว่าวันนี้เจ้าจะสังหารข้าได้ แต่ก็ไม่ได้ชนะด้วยฝีมือ เจ้าก็เป็นแค่ตัวตลกท่ามกลางเหล่าวีรบุรุษใต้หล้าเท่านั้น”“ตลกสิ้นดี!”เย่เหลียงยิ้มเยาะ “ถ้าตอนนี้ข้าฆ่าเจ้าซะ แล้วใครจะรู้ล่ะว่าข้าลอบยิงเจ้า”พูดจบ เขาก็ลงมือโดยไม่รีรอทันที พุ่งกระโจนเข้ามา หลินมู่อวี่มองไม่เห็นร่างเย่เหลียง เห็นแต่เปลวเพลิงที่มีปราณกระบี่พุ่งเข้ามาจะโจมตีกลับไม่ได้ คราวนี้จำเป็นต้องตั้งรับ!หลินมู่อวี่กางมือซ้ายออก วิญญาณยุทธ์น้ำเต้าปรากฏขึ้น ตามด้วยกระดองเต่าทมิฬ!!“เคร้ง เคร้ง เคร้ง!”กระบี่ของเย่เหลียงฟันเข้าที่กระดองเต่าทมิฬติดกันสามครั้ง ทำให้เกิดรอยแตกขึ้นมาสามรอย แต่แรงสะท้อนกลับรุนแรงทำให้
