างไว้แน่นอย่างรวดเร็ว เป็นทักษะพันธนาการของวิญญาณยุทธ์น้ำเต้า“เฮ้ย นี่มันอะไรกันวะ” เขาตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด เร่งพลังไฟเผาเถาวัลย์เหล่านี้หลินมู่อวี่จะพลาดโอกาสนี้ได้อย่างไรกัน เขาคำรามต่ำ เปลี่ยนปราณให้กลายเป็นของเหลวมีพิษ ส่วนดอกไม้ที่อยู่บนเถาวัลย์น้ำเต้าพ่นของเหลวที่เป็นพิษออกมา!โลกแห่งนี้เต็มไปด้วยการลอบกัดเย่เหลียงให้บทเรียนหลินมู่อวี่หนึ่งครั้ง ตอนนี้ถึงคราวที่หลินมู่อวี่จะสั่งสอนเขาบ้างแล้ว
เสียงร้องของเหยี่ยวดังขึ้น เหยี่ยวสีดำบินร่อนลงมาจากท้องฟ้า ลงมายังใต้ต้นไม้ที่สูงเสียดฟ้าต้นหนึ่งในป่าสัตตะดารา ใต้ต้นไม้มีคนผู้หนึ่งขี่ม้าสีแดงเพลิง บนหลังม้าด้านหนึ่งแขวนธนูที่มีลวดลายสลักสีทอง บนคันธนูฝังเพชรเป็นประกายแวววับ เขายกแขนขึ้นให้เหยี่ยวลงมาเกาะ ฟังเจ้าเหยี่ยวตัวนี้ส่งเสียงร้อง จากนั้นจึงยิ้มเรียบๆ แล้วพูดว่า “ดูท่าคงจะไม่ไกลแล้วสินะ หลินมู่อวี่ผู้นี้แข็งแกร่งจริงๆ คิดไม่ถึงว่าจะสังหารกวานหยางได้ ดูท่าการเดินทางคราวนี้ของข้าเย่เหลียงคงจะไม่เสียเปล่าแล้ว!”
พูดจบ เขาก็ออกแรงสะบัดแส้ ม้าร้องฮี่แล้ววิ่งพุ่งตรงไปข้างหน้าทันที
หินภูเขาสูงต่ำ แต่ม้างามตัวนี้สามารถวิ่งผ่านพุ่มไม้และหินยักษ์ได้ ราวกับเป็นพื้นราบ ช่างทรงพลังจริงๆ
พริบตาเดียวราตรีก็มาเยือน นี่เป็นช่วงเวลาที่หลินมู่อวี่กังวลมากที่สุดในทุกวัน ต้องหาสถานที่พักแรมที่เหมาะสม แสงไฟก็ห้ามสว่างออกไปไกล มิเช่นนั้นแล้วจะถูกเจอไ
