ด้ว่า “อาอวี่ เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม”
“ไม่เป็นไร”
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้วแล้วก็ยิ้มตอบ “โชคดีที่พวกเราใช้ผงเทพสังสรรค์ ไม่เช่นนั้นพิษของมันที่กระจายไปตามลม คงทำให้พวกเราอาเจียนกันสักพักเลยล่ะ”
“อืม รีบกลั่นวิญญาณสัตว์เถอะ!”
“ได้!”
หลินมู่อวี่ไม่นั่ง เขายืนเรียกวิญญาณยุทธ์ออกมา น้ำเต้าเขียวเริ่มดูดซับวิญญาณยุทธ์ประเภทพืชของดอกหงอนไก่พิษอย่างบ้าคลั่ง ขณะเดียวกันก็เรียกติ่งหลอมอาวุธออกมาด้วย แสงสีทองแผ่ออกไปทุกทิศ แม้แต่ฉู่เหยาเองก็อยู่ท่ามกลางแสงสีมองนี้ด้วย นางตาโตตกใจมองไปที่ติ่งหลอมอาวุธ “นะ…นี่มันคืออะไรเนี่ย”
“ภาชนะ” หลินมู่อวี่พูดสั้นๆ มองฉู่เหยาที่หน้าตางุนงง อดที่จะหัวเราะไม่ได้ “นี่คือภาชนะเฉพาะตัวของข้า ช่วยให้ดูดซับวิญญาณสัตว์ได้ดียิ่งขึ้น ถึงขนาดที่ดูดซับพลังทักษะพิเศษที่ผสานอยู่ในวิญญาณสัตว์ได้เต็มร้อยเลยทีเดียว”
“หา?”ฉู่เหยาอ้าปากค้าง “มิน่า…มิน่าทุกครั้งที่วิญญาณยุทธ์ของเจ้าทะลวงขั้น เจ้าได้รับทักษะของวิญญาณยุทธ์ตลอดเลย! แบบนี้แสดงว่าที่ข้าสามารถดูดซับทักษะโจมตีด้วยไฟของจิ้งจอกอัคคีได้ ก็เพราะเจ้าช่วยข้างั้นเหรอ”
“อือ ใช่แล้ว” หลินมู่อวี่ไม่ปฏิเสธ เวลานี้เขากับฉู่เหยานับได้ว่าเป็นตายร่วมกัน ไม่มีอะไรจะต้องปิดบังแล้ว แต่แน่นอนว่าเรื่องที่ตนเองทะลุมิติมาจากเกม เขาต้องปิดปากให้มิด ไม่มีวิธีอธิบาย อธิบายไปก็ไม่ชัดเจน แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
กระบวนการ
