กลั่นยาวต่อเนื่องเกือบชั่วโมงแล้ว ในที่สุดหลินมู่อวี่ก็จับพลังพิษร้ายที่รุนแรงของวิญญาณสัตว์ดอกหงอนไก่ที่บ้าคลั่งนั้นไว้ได้ ค่อยๆ กลั่นมันจนหมด ทันใดนั้นสีของน้ำเต้าก็เปลี่ยนไป ไม่ใช่น้ำเต้าที่มีสีเขียวอีกต่อไป แต่กลายเป็นน้ำเต้าสีแดงเข้มแทน
เมื่อเพ่งดูในทะเลจิตก็พบว่าน้ำเต้าแดงมีพลังพ่นพิษบ้าคลั่งผสานอยู่ นี่ก็คือแหล่งกำเนิดของทักษะ
“ยินดีด้วยพี่ชาย น้ำเต้าเขียวของท่านทะลวงไปถึงชั้นที่สี่แล้ว ยังได้รับทักษะของดอกหงอนไก่พิษมาด้วย นั่นก็คือพ่นพิษ!”
ภูตระบบลู่ลู่ไม่รู้โผล่มาตอนไหน แต่ก็มีเพียงแค่หลินมู่อวี่คนเดียวที่มองเห็น ยิ้มคิกคักอยู่บนไหล่ของหลินมู่อวี่ “พี่ชายแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ดีใจจังเลย เพียงแต่ว่าพี่ชายต้องมานอนกลางดินกินกลางทรายทุกวัน น่าสงสารที่สุด คนเลวพวกนั้นเพื่อเงินรางวัลแล้ว ก็ไล่สังหารพี่ชายมาตลอด เลวที่สุด!”
หลินมู่อวี่ยิ้ม แต่ก็ไม่ได้อธิบายอะไร ส่วนลู่ลู่เล่นต่ออีกสักพักจึงกลับเข้าไปนอนหลับในทะเลจิตของเขา ภูตระบบตนนี้สามารถอยู่รอดในโลกนี้จัดว่าไม่ง่ายเลย ทุกครั้งที่ปรากฏกายต้องสูญเสียพลังงานไปไม่น้อยทีเดียว
หลินมู่อวี่ลุกขึ้นยืน ออกแรงปล่อยหมัดออกไป ทันใดนั้นปราณก็กลายเป็นเปลวเพลิงพ่นออกมา หลินมู่อวี่ค่อยๆ สูดลมหายใจเข้าลึก ไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้มาก่อน ราวกับว่ากระดูก กล้ามเนื้อ ชีพจรทั่วทั้งร่างได้ผ่านการฝึกฝนมา ส่วนฉู่เหยาที่อยู่ด้านข้างยิ้มพูด “ยินดีด้วยนะอ
