โดยรอบก็ส่งเสียงซ่าๆ ราวกับมีอะไรบางอย่างกำลังเลื้อยอยู่ข้างใต้
นั่นเถาวัลย์ของมัน
หลินมู่อวี่รู้ดีเป็นที่สุดแล้ว เถาวัลย์ของดอกหงอนไก่นั้นซ่อนอยู่ใต้พื้นดิน แต่สามารถแทงทะลุขึ้นมาจากพื้นดินเพื่อจัดการศัตรูได้ตลอดเวลา ทว่าจังหวะที่เถาวัลย์ของมันพุ่งขึ้นมาจากพื้นนั้น ตัวดอกของมันจะสั่นเล็กน้อยล่วงหน้า คงเป็นเพราะพลังของเถาวัลย์มาจากส่วนที่เป็นดอกสินะ
เขาจับตามองการเคลื่อนไหวของดอกไม้ ขาทั้งสองข้างค่อยๆ เขยิบขึ้นไปข้างหน้า ไม่กี่วินาทีต่อมาดอกของมันก็สั่นรุนแรงขึ้นมาทันที ใต้พื้นดินมีเสียงดัง ตอนนี้แหละ!
หลินมู่อวี่รีบใช้ฝีเท้าดาวตกเคลื่อนตัว หลบออกด้านข้าง ที่พื้นมีเถาวัลย์แทงขึ้นมา บนนั้นเต็มไปด้วยหนามพิษ ท่าทางคล้ายกับกำลังแยกเขี้ยวกางเล็บ หลินมู่อวี่ไม่ได้หยุดอยู่กับที่ เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง ยื่นมือออกไปหยิบมีดเสียงปีศาจจากด้านหลัง แล้วขว้างออกไปอย่างรวดเร็ว เสียงกรีดร้องของมีดเสียงปีศาจโจมตีเข้าที่บริเวณดอกของดอกหงอนไก่พิษ ตรงนั้นเป็นศูนย์กลางในการออกคำสั่ง และก็เป็นจุดสำคัญ
“ปัง! ปัง! ปัง!”
เป็นธรรมดาที่ดอกหงอนไก่สองพันปีนั้นจะรู้จักป้องกันตัว เถาวัลย์ที่พุ่งขึ้นจากพื้นขวางอยู่เบื้องหน้า กลายเป็นกำแพงเถาวัลย์สีเขียว แต่มีดเสียงปีศาจก็ตัดผ่านเข้าไปทำให้ของเหลวสีเขียวสาดกระจายออกมา และพุ่งตรงเข้าไปปักที่ส่วนดอกของดอกหงอนไก่
“กี้ กี้!”
ดอกหงอนไก่พลันส่งเสียงร้องแหลมเหมือนสัตว์
