ลัน “เคร้ง” ด้ามดาบปะทะกับกระบี่ของลู่ซุ่นกระเด็นออกไป แล้วรีบขึ้นหน้าเตะลู่ซุ่นจนถอยกระเด็นไปหลายก้าว กวานหยางเลื่อนดาบไปไว้ด้านหลัง หมัดซ้ายที่มีเปลวเพลิงก็กระแทกเข้าที่อกของลู่ซุ่น!“พลั่ก!”เลือดพุ่งสาดกระจาย หมัดซ้ายที่มีเปลวเพลิงห่อหุ้มทะลวงอกของลู่ซุ่น เปลวเพลิงเผาอวัยวะภายในของอีกฝ่ายจนไหม้เกรียมกวานหยางค่อยๆ เก็บหมัด ไม่แม้แต่จะมองศพของลู่ซุ่นที่ล้มลงไป พูดเสียงเรียบ “แค่หลินมู่อวี่คนเดียว ข้าต้องแบ่งรางวัลกับสวะอย่างพวกเจ้าด้วยหรือ”กวานหยางยกดาบขึ้นแล้วก็เดินหน้าต่อไปอย่างรวดเร็ว“ในที่สุดข้าก็เจอแล้ว!”บนต้นไม้พันปีที่ยืนต้นตาย หลินมู่อวี่ปีนขึ้นไปด้านบนอย่างดีอกดีใจ“อาอวี่ เจ้าเจออะไรหรือ” ฉู่เหยาที่ยืนงงอยู่ใต้ต้นไม้ถามหลินมู่อวี่ชักกระบี่ออกมา ค่อยๆ แงะเห็ดสีม่วงที่งอกอยู่บนต้นไม้ออกมาทีละดอกอย่างระมัดระวัง จากนั้นเห็ดก็ร่วงลงมาจากต้นไม้ เขารีบร้องเตือน “พี่ฉู่เหยา ห้ามใช้มือแตะพวกมัน!”“นี่มัน”ฉู่เหยาเอียงคอมองเห็ดรูปร่างแปลกประหลาดพวกนี้ ทันใดนั้นก็เข้าใจ “สวรรค์ นี่คือสมุนไพรงั้นหรือ ข้าเคยเห็นในตำราเทพโอสถมาก่อน ดูเหมือน…ยาพิษ เห็ดลิ้นมังกรใช่หรือไม่”หลินมู่อวี่กระโดดลงมาที่พื้น ยิ้มตอบ “ถูกต้อง นี่คือเห็ดลิ้นมังกร เป็นสมุนไพรที่มีพิษร้ายแรง”“เจ้าจะเอาเห็ดลิ้นมังกรพวกนี้ไปทำอะไรเหรอ”“ปรุงยาพิษน่ะสิ!”“ปรุงยาพิษ?”ฉู่เหยาอ้าปากพูดด้วยน้ำเสียงเชิงอบรม “อาอวี่ ท่านปู่เคยสอน
