ทรมๆ คนหนึ่งถือดาบ คนหนึ่งถือมีดกำลังเดินอย่างขะมักขะเม้น สองคนนี้นามว่าหวังเป่าและลู่ซุ่น เป็นทหารรับจ้างอยู่ชายแดนเมืองหยินซาน ปกติจะอยู่ที่โรงเตี๊ยมคอยรับภารกิจรับจ้างฆ่าคน ตอนที่การค้าขายเป็นปกตินั้นพวกเขาก็ฆ่าคนชิงทรัพย์อยู่บ่อยๆ นี่ก็คือทหารรับจ้างเร่ร่อน พวกคนบ้าที่ไม่อยู่ใต้กฎหมายของจักรวรรดิ
ตอนที่ปฐมจักรพรรดิสถาปนาจักรวรรดิขึ้นมา เพื่อรักษาจิตวิญญาณการต่อสู้ของจักรวรรดิ เคยมีราชโองการ ผู้ใดที่ถอดชุดนักรบและสวมชุดคลุมสีเทาต่างเป็นทหารรับจ้างได้ทั้งหมด ทหารรับจ้างฆ่าคนไม่อยู่ภายใต้กฎหมายของจักรวรรดิ แต่ก็อนุญาตให้ตามล่าและตั้งฆ่าหัว ดังนั้นการฆ่าคนจึงนิยมไปทั่ว ก่อเกิดโลกของปลาใหญ่กินปลาเล็ก แต่เพราะเหตุนี้ผู้คนในจักรวรรดิจึงชื่นชอบการฝึกยุทธ์ ทำให้วิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่เคยขาดผู้กล้าฝีมือเยี่ยมมาเป็นผู้นำในกองทัพ
อาณาเขตทางเหนือของจักรวรรดิคือทะเลทรายอันกว้างใหญ่ มีชนเผ่าเร่ร่อนป่าเถื่อนอาศัยอยู่ ทางใต้ก็มีชนกลุ่มน้อยอาศัยอยู่ในป่ารกร้าง ต่างเป็นคู่ต่อสู้ที่ไม่ควรไปมีเรื่องด้วย ทว่าชนเผ่าเหล่านี้กลับยอมจำนนต่อจักรวรรดิฉิน เหตุผลหลักที่สุดก็คือการให้ความสำคัญเรื่องการต่อสู้ของจักรววรดิ กองทัพทรงพลังที่ทำให้ชนเผ่าเหล่านี้ไม่อาจต่อต้าน
หวังเป่านำดาบยาวหนีบไว้ใต้รักแร้ เดินช้าๆ เข้ามา หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ เป็นประกาศนำจับ เขาขมวดคิ้วพูด “ไม่ใช่ว่าคลาดกับพวกนั้นแล้วนะ
