ถูกกระดองเต๋าทมิฬกระแทกจนกลิ้งตกจากม้า และถูกทหารม้าที่ควบม้าตามมาด้านหลังเหยียบตาย ร้องโหยหวนอย่างเวทนาในระหว่างที่หลินมู่อวี่ลุกขึ้นมานั้น ความปวดแสบปวดร้อนพลันแล่นมาที่หัวไหล่ เป็นเพราะถูกทหารม้านายหนึ่งใช้ทวนยาวแทงเข้าที่แขนหลินมู่อวี่ใช้กระบี่ฟันด้ามทวนที่เป็นไม้ออก ฉับเดียวด้ามทวนหักออกเป็นสองส่วน หลินมู่อวี่คำราม วิญญาณยุทธ์ปรากฏออกมาอีกครั้ง “ฟวับ” เถาวัลย์จากน้ำเต้าหลายเส้นพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน พันธนาการทหารม้าให้อยู่กับที่ เขาใช้มือซ้ายโจมตีออกไปอย่างรุนแรง หมัดเสียงปีศาจทำให้อวัยวะภายในของอีกฝ่ายแตกเป็นเสี่ยงๆเท้าย่ำลงในแอ่งโคลน แขนของหลินมู่อวี่แดงก่ำ น้ำฝนไหลเข้าบาดแผลทำให้รู้สึกแสบ เขายกกระบี่ขึ้นมาแล้วรีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว ใช้ท่าก้าวดาราย่างกรายเพิ่มความเร็ว ต้องรีบหนีให้พ้น ไม่เช่นนั้นแล้วเขาที่บาดเจ็บอยู่ต้องตายอยู่ในค่ายกลของทหารม้าอย่างแน่นอนอย่าว่าแต่ตนเองที่เพิ่งผ่านระดับสามสิบเป็นบรรพชนสงครามเลย ถึงจะเป็นยอดฝีมือขอบเขตปราชญ์ระดับเก้าสิบก็ใช่ว่าจะเผชิญหน้ากับทหารม้าหลายร้อยนายซึ่งๆ หน้าได้ ถึงอย่างไรพละกำลังมนุษย์ก็มีจำกัด แต่ความร้ายกาจของค่ายกลทหารม้านั้นกลับต่อเนื่องไม่สิ้นสุดโชคดีที่ฝีเท้าดาวตกนั้นเร็วมาก พุ่งตัวออกไปไม่กี่ครั้งก็หนีออกจากวงล้อมค่ายกลได้แล้ว“อย่าให้มันหนีไปได้ ไล่ตามไป ต้องฆ่ามันให้ได้ แก้แค้นให้ท่านเจ้าเมืองและท่านเจ้าเมืองน้อย!” ทหารม้านา
