EP.57การตัดสินใจของเซียงเซียง
“ออกประตูหลัง!”หลินมู่อวี่ใช้เท้าถีบประตูด้านหลังที่มีเลือดติดอยู่ ดึงแขนฉู่เหยาพุ่งออกไป แต่กลับพบว่าบนถนนด้านหน้ากำแพงเมืองเต็มไปด้วยทหารม้าติดอาวุธ การเคลื่อนไหวของเจ้าเมืองฮว๋าเทียนรวดเร็วยิ่งนัก ตอนนี้น่าจะล้อมเมืองไว้แล้ว ถ้าไม่ฉวยโอกาสช่วงชุลมุนหนีออกไปละก็ เมืองหยินซานต้องเป็นที่ฝังศพของเขากับฉู่เหยาแน่พวกเขาเลือกวิ่งเข้ามาในตรอกเล็กๆ ปะปนเข้าไปในฝูงชนทว่าตอนที่พวกเขามาถึงประตูเมือง กลับเห็นทหารยามกำลังปิดประตูเมือง แต่มีเกวียนวัวคันหนึ่งเคลื่อนไปได้ถึงกลางประตู ล้อเกวียนก็เกิดแตกออก บนเกวียนเต็มไปด้วยกระสอบข้าวสารหนักๆ เหตุการณ์นี้ช่วยพวกเขาไว้ได้มากทีเดียว แต่น่าเสียดายที่บนกำแพงเมืองมีทหารยืนเต็มไปหมด พร้อมคันธนูที่ขึ้นลูกธนูไว้แล้วในมืออีกด้วย“หนีไม่พ้นหรอก!” ฉู่เหยากัดฟันพูด“ไม่ ต้องหนีให้ได้!”หลินมู่อวี่คว้าแขนของฉู่เหยาไว้แน่น “ตามข้ามา อย่าได้ลังเลแล้วอย่าถอยหลัง”“อือ”ทั้งสองคนพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว พวกทหารยามรู้สึกตัวก็ตอนที่เห็นหลินมู่อวี่พาฉู่เหยาวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ พุ่งตัวออกไปในจังหวะที่ประตูเมืองกำลังจะปิดพอดี“สองคนนั้นก็คือนักโทษจักรวรรดิหลินมู่อวี่และฉู่เหยา รีบยิงธนูสังหารพวกมันเดี๋ยวนี้!” บนกำแพงมีเสียงตะโกนเกรี้ยวกราดที่คุ้นหูดังมา เป็นท่านเจ้าเมืองฮว๋าเทียนนั่นเอง ฮว๋าหวันเองก็ยืนอยู่ข้างบิดาของเขา มุมปากมีร
