อยยิ้มเย็นชาพลธนูบนกำแพงยิงธนูออกไป หลินมู่อวี่วิ่งไปพลางเปล่งเสียงเบา น้ำเต้าเขียวปรากฏขึ้นมา สร้างกระดองเต่าทมิฬขนาดสูงอย่างน้อยสองเมตรด้านหลัง ลูกธนูดอกแล้วดอกเล่ากระเด้งออกมา ประสิทธิภาพการป้องกันของกระดองเต่าทมิฬเรียกได้ว่าหนึ่งในหล้าเลยก็ว่าได้“เจ้ากบฏ ยังคิดจะหนีอีกรึ!”ทันใดนั้นฮว๋าหวันยกกระบี่ยาวขึ้น กระโดดจากกำแพงเมืองลงบนหลังม้าศึก ชี้ดาบไปด้านหน้า ตะโกนสั่ง “ทหารม้าตามข้ามา สังหารหลินมู่อวี่ให้ได้!”ฮว๋าเทียนที่อยู่บนกำแพงเมืองตะโกน “หวันเอ๋อร์ หยุดเดี๋ยวนี้ จะจับพวกมันทำไมเจ้าต้องไปเองด้วย ทหาร เอาตัวนางคนทรยศนั่นขึ้นมา!”ทหารม้าสองนายนำตัวหญิงสาวคนหนึ่งขึ้นมาที่กำแพงเมือง นั่นคือเซียงเซียง ในเวลานี้ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ หน้าอกและแขนก็มีรอยแส้ เลือดไหลโทรมกายไฟโทสะของหลินมู่อวี่พุ่งพล่าน ชี้นิ้วไปยังฮว๋าเทียนที่อยู่บนกำแพง ตะโกนด้วยความโกรธ “ฮว๋าเทียน ไอ้ชั่วช้าสารเลว เจ้าแค้นข้าก็มาสู้กับข้าสิ ทรมานหญิงรับใช้แบบนี้ใช้ได้ที่ไหน!”ฮว๋าเทียนยิ้มเรียบๆ “หลินมู่อวี่ ข้ารู้ว่าเซียงเซียงมอบร่างกายให้กับเจ้า นางเป็นผู้หญิงของเจ้า ถ้าเจ้ายังเป็นลูกผู้ชายก็ยอมให้จับกุมเสียแต่โดยดี ไม่เช่นนั้นกำแพงเมืองสูงนี่จะเป็นหลุมฝังศพของนังนี่!”หลินมู่อวี่จับมือฉู่เหยาไว้แน่น ให้เขาทิ้งฉู่เหยาแล้วไปช่วยเซียงเซียงตอนนี้ เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เห็นหลินมู่อวี่ที่อยู่ด้านล่างกำแพงกำลังล
