่ตกลงมาจากหลังม้า เขาปล่อยพลังออกมา กระบี่ยาวในมือที่มีพลังสิบส่วนของวิญญาณยุทธ์ค้อนอัสนีพุ่งออกไป
“ฟวับ!”
หลินมู่อวี่เท้าแตะลงบนพื้นหญ้าที่เต็มไปด้วยน้ำฝน ใช้ฝีเท้าดาวตกเคลื่อนตัวอย่างฉับพลัน การโจมตีของฮว๋าหวันจึงถูกพื้นดินแทน การโจมตีของเขาเมื่อเทียบกับหลินมู่อวี่นั้นช่างดูเชื่องช้าเหลือเกิน ทั้งสองคนต่างอยู่ในระดับขอบเขตปฐพีชั้นที่หนึ่ง แต่พลังการต่อสู้จริงห่างชั้นกันจนน่าตกใจ
“ปัง!”
กระแทกศอกเข้าโจมตีจากด้านหลัง หลินมู่อวี่โจมตีถูกหลังคู่ต่อสู้ กระบี่เคลื่อนที่เร็วปานสายฟ้า ฟันโล่ปราณของอีกฝ่ายแตกกระจาย ท้องของฮว๋าหวันฉีกขาดเลือดไหลออกมา
“อ๊ากกก”
ฮว๋าหวันคำรามออกมาด้วยความโกรธ กวาดกระบี่ออกไปเป็นวง แต่กลับฟันไม่โดนหลินมู่อวี่ เขาหอบหายใจอย่างหนัก สายฝนไหลลงมาตามใบหน้า กำลังจะขยับตัว กลับต้องพบว่ามีคมมีดเย็นเยือกอ้อมมาพาดอยู่ที่คอจากด้านหลัง
“คุกเข่า!”
น้ำเสียงเย็นชาของหลินมู่อวี่ดังขึ้น กระแทกข้อพับเข่าจากด้านหลังจนฮว๋าหวันต้องคุกเข่าลงกับพื้น เงยหน้ามองผู้เป็นบิดาที่อยู่บนกำแพงเมือง ด้วยแววตาที่ไม่อยากจะเชื่อ “ท่านพ่อ…”
ฮว๋าเทียนเหมือนสมองระเบิด เขาไม่เคยคิดเลยว่าบุตรชายจะอ่อนแอถึงเพียงนี้
“ปล่อยเจ้าเมืองน้อยซะ แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า!”
ฮว๋าเทียนตะโกนลงมาจากกำแพงเมือง พลังของเขาถึงขั้นปรมาจารย์สงครามระดับสี่สิบเจ็ดแล้ว ในมือถือทวนยาว ใบหน้าโกรธเกรี้ยว คำรามออกมา “หลินมู่อวี่ เจ
