รั้งเขาไม่ได้ ทำได้เพียงภาวนาอยู่ในใจ ภาวนาให้เขามีชีวิตรอดกลับมาให้ได้พลังจู่โจมของทหารม้าน่ากลัวมาก โดยเฉพาะทหารม้าเมืองหยินซานที่สวมชุดเกราะเหล็กทั้งตัว พลังจู่โจมแบบนี้ยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่หลินมู่อวี่ยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับ เมื่อม้าศึกของฮว๋าหวันอยู่ห่างจากตนเองประมาณสิบเมตร เขาจึงปล่อยหมัดออกไป เสียงระเบิดดังขึ้นในอากาศ ม้าศึกของฮว๋าหวันตกใจร้องและคุกเข่าลงบนพื้น ทำให้เจ้าเมืองน้อยพลิกตกลงจากหลังม้า แต่ฝีมือของฮว๋าหวันก็จัดว่าไม่ธรรมดา จังหวะที่ตกลงมาจากหลังม้า เขาปล่อยพลังออกมา กระบี่ยาวในมือที่มีพลังสิบส่วนของวิญญาณยุทธ์ค้อนอัสนีพุ่งออกไป“ฟวับ!”หลินมู่อวี่เท้าแตะลงบนพื้นหญ้าที่เต็มไปด้วยน้ำฝน ใช้ฝีเท้าดาวตกเคลื่อนตัวอย่างฉับพลัน การโจมตีของฮว๋าหวันจึงถูกพื้นดินแทน การโจมตีของเขาเมื่อเทียบกับหลินมู่อวี่นั้นช่างดูเชื่องช้าเหลือเกิน ทั้งสองคนต่างอยู่ในระดับขอบเขตปฐพีชั้นที่หนึ่ง แต่พลังการต่อสู้จริงห่างชั้นกันจนน่าตกใจ“ปัง!”กระแทกศอกเข้าโจมตีจากด้านหลัง หลินมู่อวี่โจมตีถูกหลังคู่ต่อสู้ กระบี่เคลื่อนที่เร็วปานสายฟ้า ฟันโล่ปราณของอีกฝ่ายแตกกระจาย ท้องของฮว๋าหวันฉีกขาดเลือดไหลออกมา“อ๊ากกก”ฮว๋าหวันคำรามออกมาด้วยความโกรธ กวาดกระบี่ออกไปเป็นวง แต่กลับฟันไม่โดนหลินมู่อวี่ เขาหอบหายใจอย่างหนัก สายฝนไหลลงมาตามใบหน้า กำลังจะขยับตัว กลับต้องพบว่ามีคมมีดเย็นเยือกอ้อมมาพาดอยู่ที่คอจากด้านหลัง
