ดขาขวาของฮว๋าเทียนไว้ หนามแหลมบนเถาวัลย์แทงทะลุเข้าไปในผิวหนัง“นี่มันอะไร!”ฮว๋าเทียนตัดเถาวัลย์เขียวด้วยความดูถูก แต่เขาไม่รู้เลยว่าปราณตรงบาดแผลได้รั่วไหลออกมาอย่างรวดเร็วหลินมู่อวี่เอาแต่รับ ไม่ยอมรุก ใช้เกราะศิลาเขียวและกระดองเต่าทมิฬต้านการโจมตีต่อเนื่องของฮว๋าเทียนฮว๋าเทียนเป็นฝ่ายได้เปรียบ ทหารม้านับร้อยนายที่อยู่รอบๆ ไม่ได้ลงมือ รอท่านเจ้าเมืองสังหารผู้ร้ายด้วยตัวของเขาเองเพื่อล้างแค้นให้ลูกชาย จึงไม่มีใครกล้าสอดมือเข้าไปในที่สุด หลังจากผ่านไปนาน กลิ่นอายของฮว๋าเทียนก็เริ่มสับสน ถึงแม้หลินมู่อวี่จะมีบาดแผลเต็มตัว แต่ยังคงใช้พลังใจยืนหยัดร่างกายเอาไว้ ปล่อยหมัดซ้ายออกไปโจมตีด้วยหมัดเสียงปีศาจ เขารุกกลับแล้ว!“เปรี้ยง!”หมัดเสียงปีศาจกระแทกเข้าที่หน้าอกของฮว๋าเทียน แต่กลับกระแทกถูกแค่โล่ปราณ ปราณของฮว๋าเทียนทรงพลังกว่าบุตรชายของเขามาก แน่นอนว่าไม่ถูกหมัดเสียงปีศาจระเบิดอวัยวะภายในง่ายๆ“เหอะ ทักษะกระจอก ไร้ค่าสิ้นดี!”ระหว่างที่ฮว๋าเทียนพูดจาดูถูกอยู่นั้น ทันใดนั้นหลินมู่อวี่ก็ยื่นมือไปด้านหลัง พริบตาต่อมามีดบินสี่เล่มก็ประกอบเป็นกงจักรหมุนบินออกไป มีดเสียงปีศาจจู่โจมออกไปอย่างกะทันหัน!“เคร้ง!”ทันใดนั้นฮว๋าเทียนก็ใช้ทวนปัดดาบเสียงปีศาจออก ตะโกนด่า “อาวุธลับ?เจ้าเดรัจฉานชั้นต่ำ คิดว่าอาศัยแค่อาวุธลับแล้วจะเอาชนะข้าฮว๋าเทียนได้อย่างนั้นหรือ”หลินมู่อวี่ไม่พูดตอบโต้ ยกกระบี่ขึ้นแล้วโจ
