้าสัตว์เดรัจฉานอวดดี ข้าจะฆ่าเจ้าซะ!”อวดดี!เนื้อแท้ของหลินมู่อวี่นั้นมีความอวดดีอยู่ แต่ความอวดดีของเขาไม่ใช่ความมุทะลุ เขาเห็นพลังของฮว๋าเทียนก็รู้ว่าไม่ควรสู้ซึ่งๆ หน้าแบบไม่คิด เขาหมุนเท้าและถอยหลังไปหลายก้าว โจมตีด้วยทักษะกระบี่วายุ ร่างกายมีลมที่ไร้รูปห่อหุ้มอยู่ พุ่งเข้าใส่คู่ต่อสู้ โจมตีด้วยพิฆาตอสนีบาตออกไปอย่างเหี้ยมหาญแต่ความเร็วของฮว๋าเทียนไม่ด้อยกว่านัก “เคร้ง” เขายกทวนขึ้นต้านพิฆาตอสนีบาตไว้ได้ ร่างของฮว๋าเทียนเตะทะยานขึ้นไปในอากาศอย่างรวดเร็ว ค้อนอัสนีปรากฏขึ้นที่หลังฝ่าเท้า เตะเปรี้ยงเข้าใส่กระดองเต่าทมิฬของหลินมู่อวี่ แค่การโจมตีครั้งเดียว กระดองเต่าทมิฬก็ปรากฏรอยร้าวขึ้นมา ฮว๋าเทียนเห็นก็แค่นเสียงออกมา พร้อมส่งทวนยาวราวกับงูพิษเข้าไป แทงเข้าที่ไหล่ของหลินมู่อวี่รอยเลือดสาดกระเซ็นด้วยการโจมตีของฮว๋าเทียน หลินมู่อวี่ลงไปกลิ้งคลุกโคลน แพ้ได้น่าสมเพชชะมัด เร็วเกินไปแล้ว!“ทลาย!”ฮว๋าเทียนกระทืบเท้า ทันใดนั้นพลังที่มองไม่เห็นก็ทลายพื้นให้แตกออก อสนีพิโรธแปรเปลี่ยน หลินมู่อวี่ไหนเลยจะกล้ารับพลังนี้ตรงๆ รีบพลิกตัวหลบ แต่ก็ยังคงถูกกระแสอสนีเผาไปทั่วร่างราวกับไฟเผา เลือดที่บาดแผลยิ่งไหลออกมาฮว๋าเทียนไม่ปล่อยไปง่ายๆ เขาโจมตีติดต่อกันกระบวนท่าแล้วกระบวนท่าเล่า ไม่ถึงนาที ร่างกายของหลินมู่อวี่ก็มีบาดแผลอย่างน้อยเจ็ดแปดแห่ง“ฉัวะ!”เถาวัลย์สีเขียวสายหนึ่งแทงออกมาจากพื้น ตรงเข้าไปมั
