ดไม่ถึงแน่ ว่าโอสถฝันคืนสู่สูงสุดสองขวด ขายได้เงินขวดละสี่พันสี่ร้อยกับสี่พันเจ็ดร้อยเหรียญทอง ทำเงินได้ดีเหลือเกิน! มามามา รีบตามข้าไปคิดเงินที่หลังร้านกันเถอะ!”“เถ้าแก่เหลย”เสียงพูดของหลินมู่อวี่สงบยิ่ง “ข้าต้องการคนคนหนึ่งจากท่าน”“หืม ใครหรือ”“คนของท่านที่รอบรู้ข่าวสารในเมืองหยินซานมากที่สุดคือใครหรือ”“เรื่องนี้…” เหลยไป่จ้านเอ่ยอย่างครุ่นคิด “คนที่รอบรู้ข่าวสาร ไหวพริบดีที่สุด…อืม น่าจะเป็นเจ้าเด็กซือถูฮ่าว ว่าแต่ ท่านต้องการคนแบบนี้ไปทำอะไรงั้นหรือ”“เรียกมาให้ข้าก็พอ”“อืม ได้!” สำหรับเหลยไป่จ้าน หลินมู่อวี่เป็นดั่งต้นไม้เงินต้นไม้ทอง แน่นอนว่าทำตามคำขอเขาได้ทุกเรื่องหลังจากนั้นไม่นาน เด็กหนุ่มอายุราวยี่สิบปีคนหนึ่งก็ปรากฏตัวที่โถงด้านหลังหอประมูล นั่นคือซือถูฮ่าวที่เหลยไป่จ้านพูดถึง ใบหน้าเขายิ้มแย้ม “จอมยุทธ์หลิน มีอะไรให้ข้ารับใช้หรือขอรับ”“ตามข้ามาก็พอ”“ขอรับ!”เมื่อออกจากหอประมูลไป่จ้าน หลินมู่อวี่ก็หันไปมอบเงินยี่สิบเหรียญทองให้เขา แล้วถามว่า “หนิงเต้าหรงผู้นี้ เจ้าน่าจะรู้จักดีใช่ไหม”“ท่านแม่ทัพหนิงน่ะเหรอ!” ซือถูฮ่าวหัวเราะใหญ่ “รู้จักดีแน่นอนขอรับ นอกจากท่านเจ้าเมืองแล้ว แม่ทัพหนิงเป็นผู้ที่มีอำนาจทางทหารมากที่สุดในเมืองหยินซานแห่งนี้ เขามีทหารของจักรวรรดิอยู่ในมือถึงสองพันนายเชียวนะ!”“ปกติหนิงเต้าหรงชอบทำอะไร”“ชอบทำอะไรน่ะเหรอ เป็นแม่ทัพ จะมีอะไรมากไปกว่าการร่ำสุรา…เที
