่ยวหอคณิกาเล่า จริงสิ ที่หอบุปผาเบ่งบานทางฝั่งตะวันตกของเมือง แม่ทัพหนิงมีความสัมพันธ์ความหญิงคณิกาที่นั่นนามว่าหร่วนหรูอวี้ นางเป็นหนึ่งในหญิงคณิกาชื่อดังประจำเมือง ยามท่านแม่ทัพหนิงว่างจากราชการ ก็จะไปค้างที่ห้องของหร่วนหรูอวี้ผู้นี้”“ห้องของหร่วนหรูอวี้อยู่ที่ใด”“ชั้นบนสุดของหอบุปผาเบ่งบาน บนนั้นมีเพียงห้องเดียว นั่นก็คือห้องของหร่วนหรูอวี้”“อืม”หลินมู่อวี่ตบบ่าเขา “ซือถูฮ่าว ขอบใจมาก นี่เงินอีกสามสิบเหรียญทอง บางทีข้าอาจจะให้เจ้าช่วยข้าต่ออีกสักหน่อย วางใจได้ ทำงานให้ข้า ข้าไม่เอาเปรียบเจ้าแน่”ซือถูฮ่าวเบิกตาโต พยักหน้ารับไม่หยุด “ขอรับ ขอรับ จอมยุทธ์หลินใจกว้าง โปรดวางใจข้าน้อยได้ขอรับ!”“ดี งั้นเจ้าหามือดีสักสองสามคน ไปคุ้มครองแม่นางฉู่เหยาคนของสมาพันธ์โอสถ ได้หรือไม่”“ถ้าเป็นทหารรับจ้างก็พอได้ ความแข็งแกร่งที่ขอบเขตปฐพีชั้นที่หนึ่งระดับสูงกว่าสามสิบนั้น ข้าหาให้ท่านได้สองคน ค่าจ้างวันละยี่สิบเหรียญทอง ได้หรือไม่ขอรับ”“ตกลง หามาหลายคนหน่อย ให้พวกเขาเฝ้าดูอยู่นอกลานบ้านห่างๆ อย่าให้ใครมาทำร้ายฉู่เหยาก็พอ”“ขอรับ!”หอบุปผาเบ่งบาน ช่วงกลางดึก แสงไฟค่อยๆ สลัวลง ภายในห้องแต่ละห้องนั้นมีเสียงของความหฤหรรษ์ดังลอดออกมา ในขณะที่พวกเขากำลังเริงรมย์กันอยู่นั้นเอง ก็มีเงาคนผู้หนึ่งลอยอยู่เหนือยอดหอนางโลม แล้วบินโฉบลงมาเหมือนใบไม้ที่ค่อยๆ ร่วงหล่นลงบนชั้นบนสุดของหอบุปผาเบ่งบาน หลินมู่อวี่กอด
