ตรงไปตรงมา กระโจนลงจากอัฒจันทร์ ดึงป้ายอาญาสิทธิ์ออกมาจากเอวฮว๋าหวัน แล้วถือป้ายอาญาสิทธิ์ด้วยความเคารพยิ่งมาถึงบนเวที กล่าวเสียงดัง “หลินมู่อวี่ ป้ายอาญาสิทธิ์เป็นของศักดิ์สิทธิ์ที่สมาพันธ์โอสถแห่งจักรวรรดิมอบให้ เป็นของล้ำค่าแห่งโลกนักปรุงโอสถ หวังว่าเจ้าจะสามารถเผยแพร่จิตวิญญาณแห่งการปรุงโอสถออกไป อย่าให้ป้ายอาญาสิทธิ์นี้เสียเปล่าล่ะ”“ขอบคุณท่านเจ้าเมืองขอรับ” หลินมู่อวี่รับป้ายอาญาสิทธิ์และกล่าวขอบคุณสายตาของฮว๋าเทียนมีความชื่นชม ตบบ่าของหลินมู่อวี่เบาๆ ยิ้มกล่าว “อายุยังน้อยก็มีพลังที่ไม่ธรรมดาแล้ว ไม่ธรรมดาจริงๆ หวังว่าเจ้าพยายามต่อไป และกลายเป็นราชาโอสถที่ยิ่งใหญ่ กระทั่งเป็นเทพโอสถ เป็นเกียรติแก่เมืองหยินซานและจักรวรรดิ!”“ขอบคุณขอรับ!”พูดพอเป็นพิธีไปสองประโยค ฮว๋าเทียนสั่งให้องครักษ์พาฮว๋าหวันที่ได้รับบาดเจ็บจนสลบลงเวที และใช้กลิ่นของดอกจิตสันต์ปลุกเขาให้ฟื้นตอนที่หลินมู่อวี่เดินลงจากเวที ฉู่เฟิง ฉู่เหยา หลัวไคและลูกศิษย์ฝึกหัดคนอื่นๆ ก็เข้ามาแสดงความยินดี โดยเฉพาะฉู่เหยา ดีใจยิ่งกว่าตัวเองได้ป้ายอาญาสิทธิ์เสียอีกเมื่อหลินมู่อวี่เงยหน้ามองขึ้นไป กลับพบว่าบนอัฒจันทร์ไม่มีเงาของชวีฉู่และถังเสี่ยวซีแล้วหลังจากรับมือกับคำแสดงความยินดีของทุกคนแล้วเขาก็เดินออกจากจวนเจ้าเมือง และไม่เห็นเงาของถังเสี่ยวซีจึงถามองครักษ์ที่ยืนอยู่ด้านข้าง “องค์หญิงซีกับผู้อาวุโสชวีล่ะ พวกเขาอยู่ที่ไหน
