เลิกคิ้วขึ้นสูงหลินมู่อวี่กลุ้มใจเล็กน้อย กล่าวเรียบๆ “ฝันคืนสู่สูงสุด คงจะขาดผู้สืบทอดแล้วสินะ…”“ช่างเถอะ ตกลง!”ชวีฉู่แท้จริงแล้วคือชายชราที่ไม่สามารถทนต่อสิ่งล่อตาล่อใจได้ แน่นอน ถึงจะเป็นแค่ศาสตร์ปรุงโอสถ หากไม่เป็นเพราะเขาหลงใหลในศาสตร์ปรุงโอสถขนาดนี้ เกรงว่าคงจะไม่กลายเป็นเพื่อนรักกับฉู่เฟิงดังนั้นหลินมู่อวี่จึงสอนวิธีใช้ฝ่ามือพิสุทธิ์สกัดแก่นโอสถของต้นกะโหลกออกมาทีละขั้นตอน กระบวนการนี้ช่างมหัศจรรย์และซับซ้อน สอนอยู่สิบรอบได้ ในที่สุดชวีฉู่ก็พอทำได้แล้ว ส่วนวิธีการสกัดแก่นโอสถจากดอกบัวเจ็ดสีนั้นง่ายกว่ามาก แต่การหลอมโอสถนั้นค่อนข้างจะซับซ้อนขึ้น คือต้องให้ไฟแก่แก่นโอสถสองชนิดนี้สลับไปมา เพื่อกำจัดสิ่งปนเปื้อน จากนั้นยังต้องใช้ปราณจากฝ่ามือพิสุทธิ์กระตุ้นให้แก่นโอสถทั้งสองชนิดนี้หลอมรวมกันผ่านไปเกือบสามชั่วโมงเต็ม หลินมู่อวี่ก็ปรุงฝันคืนสู่สูงสุดออกมาได้ห้าขวด ส่วนชวีฉู่ปรุงออกมาได้สองขวดชวีฉู่หยิบขวดโอสถของหลินมู่อวี่ขึ้นมาดม เขาถึงกับตะลึง “ฝันคืนสู่สูงสุดเกรดสอง?สวรรค์…”
ตอนหลินมู่อวี่ที่ตัวเปียกโชกเดินมาข้างกองไฟและนำดอกบัววางลงบนพื้นนั้น ในที่สุดชวีฉู่ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม “นั่นดอกบัวเจ็ดสีใช่ไหม เจ้าจะใช้มันทำอะไร”
“ปรุงโอสถ” หลินมู่อวี่ตอบเรียบๆ
“หลินมู่อวี่ เจ้าไม่เข้าใจจริงๆ หรือแสร้งไม่เข้าใจ” ชวีฉู่ถาม
“ทำไมหรือขอรับ” ครั้งนี้เป็นหลินมู่อวี่ที่รู้สึกงุนงง
ชวีฉู่นั่
