EP.42เต่าทมิฬอายุหกพันปี2
“องค์หญิง…” ชวีฉู่รีบคุกเข่าลงข้างหนึ่ง เขารู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ รู้ฐานะและตำแหน่งของตัวเองดี“ข้าขอสั่งเจ้า ต้องช่วยชีวิตหลินมู่อวี่ให้ได้ มิเช่นนั้นข้าจะไม่กลับไปเมืองหลวงกับเจ้าเด็ดขาด!”“พ่ะย่ะค่ะ…” ชวีฉู่แอบถอนหายใจอยู่ภายใน รู้ดีว่าตนเองไม่สามารถทำตัวเป็นคนชั่วร้ายตัดสายใยรักได้ งั้นก็ช่างเถิด ช่วยก็ช่วย อย่างไรเสียหลินมู่อวี่ได้รับบาดเจ็บเขาก็หนีไม่พ้นความรับผิดชอบอยู่แล้ว“น้ำเต้าเขียวของหลินมู่อวี่มีแค่ชั้นเดียว ไม่ว่าจะแข็งแกร่งเพียงใดก็มีพลังจำกัด ถูกเปลวไฟแผดเผาได้รับบาดเจ็บจนเกือบใช้การไม่ได้ ถึงแม้จะสามารถช่วยชีวิตไว้ได้ แต่ไม่มีทางที่จะใช้วิญญาณยุทธ์ได้อีก ไม่มีทางใดอีกแล้ว นอกจาก…” ชวีฉู่ค่อนข้างอับจนหนทางถังเสี่ยวซีกัดริมฝีปากที่แดงระเรื่อนั่น ในดวงตาทั้งสองข้างถูกปกคลุมไว้ด้วยละอองน้ำหนึ่งชั้น “นอกจากอะไร”ชวีฉู่พูดต่อ “นอกจากตอนนี้เราจะมีวิญญาณสัตว์ของสัตว์วิญญาณธาตุน้ำที่อายุห้าพันปีขึ้นไป ใช้น้ำดับไฟ เช่นนี้จึงจะสามารถรักษาวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าเขียวได้ แต่สัตว์วิญญาณธาตุน้ำที่มีอายุห้าพันปีขึ้นไปนั้นมิได้มีอยู่ทั่วไป ใช่ว่าจะหาเจอกันได้ง่ายๆ หากพวกเราอยู่ที่เมืองหลันเยี่ยน บางทีอาจจะหาสัตว์ร้ายนี่ได้โดยง่ายในป่าล่ามังกร แต่ที่นี่คือป่าสัตตะดารา ชนิดของสัตว์ร้ายนั้นเทียบไม่ได้เลยกับป่าล่ามังกร….”“งั้น…งั้นจะทำยังไงดี… ” ถังเสี่ยวซีค่อยๆ คุกเข