่าลงข้างกายหลินมู่อวี่ ความทรงจำที่เขากอดตนเองไว้และช่วยสลายพลังเพลิงให้อย่างสุดชีวิตนั้นผุดขึ้นมาในสมอง นางอดไม่ได้ที่น้ำตาจะไหลออกมาในตอนนี้เอง พระอาทิตย์ได้ลับขอบฟ้า น้ำในทะเลสาบกลับสูงขึ้นอย่างฉับพลัน“หืม?”ชวีฉู่มองเหม่อไปยังน้ำในทะเลสาบทันใด“ผู้อาวุโสชวี ท่านเป็นอะไรไป” ถังเสี่ยวซีถามอย่างแผ่วเบาชวีฉู่ตบมือฉาดใหญ่แล้วพูดว่า “องค์หญิง มีทางช่วยเจ้าเด็กนี่แล้ว!”“ฮะ?”ถังเสี่ยวซีลุกพรวดขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความปิติยินดี ราวกับพบแสงสว่างในทางตัน “พูดมาเร็วเข้า ผู้อาวุโสชวี นี่มันเรื่องอะไรกัน หาวิธีช่วยชีวิตเขาได้แล้วหรือ”ชวีฉู่พยักหน้า แล้วชี้ไปที่น้ำในทะเลสาบที่กำลังเพิ่มสูงขึ้น“ตามปกติแล้วน้ำในทะเลสาบจะไม่ขึ้นสูงเร็วเพียงนี้ อีกอย่างในทะเลสาบมีกลิ่นของโอสถที่เข้มข้นมาก นั่นคือกลิ่นของดอกบัวเจ็ดสี หากไม่มีอะไรผิดพลาด ในทะเลสาบแห่งนี้มีสัตว์ร้ายขนาดมหึมาที่มีอายุเยอะอาศัยอยู่ — เต่าทมิฬ!”“เต่าทมิฬ?”“ใช่ เต่าทมิฬเป็นสัตว์ใต้น้ำที่มหัศจรรย์มากชนิดหนึ่ง สามารถกลืนเมฆคายหมอก ว่ากันว่าเต่าทมิฬที่อายุเกินสองพันปีหนึ่งตัว สามารถกลืนกินน้ำในปริมาณมหาศาลเข้าไปซ่อนในร่างกายได้ การที่น้ำในทะเลสาบขึ้นสูง แสดงว่าใต้น้ำต้องมีสิ่งผิดปกติ อีกอย่างในทะเลสาบมีกลิ่นอายของดอกบัวเจ็ดสี ตามที่กระหม่อมรู้มา อาหารที่เต่าทมิฬชอบกินก็คือดอกบัวเจ็ดสี กลิ่นนี้ต้องมาจากมูลของเต่าทมิฬอย่างแน่นอน และการที่น้ำขึ
