ก เดี๋ยวฝ่ามือพิสุทธิ์ก็สำเร็จเอง”
“ใช่แล้ว พิฆาตอสนีบาตของเจ้าเป็นอย่างไรบ้างล่ะ” ชวีฉู่ยิ้มถาม
หลินมู่อวี่ไม่พูดพร่ำทำเพลง จังหวะที่เขาชักกระบี่ขึ้นมา ธาตุอสนีก็ปรากฏอยู่บนกระบี่แล้ว เกิดเสียง “ฟวับ!” จากคมกระบี่ที่ตัดผ่าอากาศ ก้อนหินขนาดเท่าชามข้าวถูกฟันแบ่งครึ่งเป็นสองซีก รอยตัดเรียบกริบ
ชวีฉู่พยักหน้ายิ้ม “ไม่เลว พอมีอานุภาพขึ้นมาบ้างแล้ว ฝึกมากขึ้นก็เป็นธรรมดาที่อานุภาพจะเพิ่มมากขึ้นด้วย”
ถังเสี่ยวซีอ้าปากค้างด้วยความตกใจ “มู่มู่ ฝีมือร้ายกาจถึงเพียงนี้…”
พวกเขารีบกินอาหารเช้า แล้วเดินทางเข้าไปยังส่วนลึกของป่าสัตตะดาราต่อ
เป้าหมายของพวกเขามีเพียงสิ่งเดียว นั่นก็คือตามหาสัตว์วิญญาณธาตุไฟที่มีอายุมากกว่าสองพันปี เพื่อนำวิญญาณสัตว์ของมันมาให้ถังเสี่ยวซีสำหรับการเลื่อนขั้นสู่ขอบเขตปฐพีระดับสามสิบ
เพียงแต่น่าเสียดาย คล้ายสวรรค์จะไม่อยากให้พวกเขาหาสัตว์วิญญาณที่เหมาะสมเจอเร็วเกินไป ช่วงเช้าเจอสัตว์วิญญาณแค่สามตัว ได้แก่ งูหลามต้นไม้สีเขียวอายุหนึ่งพันสองร้อยปี ที่ทำให้ถังเสี่ยวซีตกใจจนร้องไห้ อีกตัวเป็นแมวภูเขาอายุสองพันสี่ร้อยปี แต่น่าเสียดายที่มันธาตุไม้ สัตว์เพียงตัวเดียวที่มีธาตุไฟคือหมีเพลิง แต่มันมีอายุแค่เจ็ดร้อยปี จึงได้แต่ปล่อยมันไป
“ผู้อาวุโสชวี ข้าได้ยินมาว่าสัตว์วิญญาณที่มีอายุมากจะสามารถกำเนิดศิลาวิญญาณได้ ศิลาวิญญาณเอาไปขายได้ ด้วยพลังของท่านสามารถฆ่าสัตว์วิญญาณเหล่าน
