ล้ำลึกไปอีกขั้น เป็นกระบวนท่าก้าวที่เปล่งประกาย เป็นการเร่งความเร็วในการเคลื่อนที่ให้อยู่ในระดับสูงสุด แต่จะใช้ได้ไม่นาน
หลังจากใช้ท่าก้าวผีเสื้อแล้ว มือขวาของหลินมู่อวี่ชักกระบี่เหล็กออกมา ฟันเข้าไปที่เถาวัลย์เขียวที่อยู่ด้านหน้าเขา
“ปึง!”
ตัดไม่ขาดเช่นเดิม แต่มีน้ำเมือกกระเซ็นออกมา
“เหนียวชะมัด…”เขาแอบหวั่นผวา
ชวีฉู่มองอยู่ห่างๆ ตะโกนเสียงดังว่า “เจ้าหนู จงเรียนรู้การผสานพลังวิญญาณยุทธ์ของเจ้า น้ำเต้าเขียวของเจ้าเป็นแหล่งพลังชั้นยอดให้เจ้าได้ ส่งพลังของวิญญาณยุทธ์ไปที่แขนทั้งสองและกระบี่ของเจ้าซะ แล้วเจ้าก็จะตัดเถาวัลย์ของสัตว์วิญญาณอายุห้าร้อยปีนี้ได้”
“ซ่าซ่าซ่า…”
สถานการณ์ของหลินมู่อวี่ไม่ได้ดีขึ้นแต่อย่างใด ปีศาจเถาวัลย์หยกสะบัดสายเถาวัลย์กว่าสิบสายของมันออกมาโจมตีและพันธนาการเขา ถ้าไม่ใช่ความล้ำเลิศของฝีเท้าดาวตก เกรงว่าเขาคงตายคาเถาวัลย์ไปนานแล้ว
หลินมู่อวี่เคลื่อนพลังปราณอย่างเงียบๆ พลางหลบการโจมตีของเถาวัลย์ไปด้วย เขาปลุกวิญญาณยุทธ์ให้ตื่นขึ้น ทันใดนั้นแสงสีเขียวของน้ำเต้าปรากฏขึ้นบนแขนทั้งสองข้างของเขา แล้วค่อยๆ แผ่ไปทั่วแขนทั้งสองและอาวุธ ระหว่างที่หลินมู่อวี่ออกแรงพุ่งเข้าไปฟัน พลันเกิดเสียง “เพล้ง” ดังกังวาน เถาวัลย์ของปีศาจเถาวัลย์หยกเส้นหนึ่งถูกตัดขาด น้ำเมือกสีเขียวพุ่งกระจายไปทั่ว
“งดงามมาก!” ถังเสี่ยวซีส่งเสียงยินดีพร้อมรอยยิ้ม
แต่จังหวะนั้นเอง หลินมู่อวี่รู้สึกไ
