ด้ถึงแรงสะเทือนที่ด้านหลัง แผ่นหลังของเขาถูกเถาวัลย์เส้นหนึ่งของปีศาจเถาวัลย์หยกโจมตีใส่ เขารีบงอตัวลง แต่กลับโดนโจมตีเข้าที่หน้าอกอีก เขาจึงกลิ้งไถลไปตามพื้น ความปวดแสบปวดร้อน เลือดซึมออกมาที่เสื้อผ้า เขาได้รับบาดเจ็บเสียแล้ว
“อ๊ะ!”
ถังเสี่ยวซีร้องตกใจ ฝ่ามือร้อนขึ้น วิญญาณยุทธ์จิ้งจอกอัคคีปรากฏกาย แล้วส่งเสียงคำรามออกมาเบาๆ เปลวเพลิงพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า นางจะลงมือแล้ว!
ชวีฉู่รีบตะโกนขึ้น “องค์หญิงซี อย่าพ่ะย่ะค่ะ! ด่านนี้เขาต้องฟันฝ่าด้วยตัวเอง มิฉะนั้นเขาจะไม่สามารถก้าวข้ามพลังของตัวเองได้ และไม่มีทางรู้ว่าขีดสูงสุดของพลังตนเองว่าอยู่ระดับใด ถ้าท่านเป็นห่วงเขาอย่างแท้จริง ท่านต้องไว้ใจเขา!”
“แต่ว่า…” ถังเสี่ยวซีร้องแต่ออกมา แล้วก็ไม่ได้เอ่ยอะไรอีก ทำได้เพียงมองหลินมู่อวี่ถูกเถาวัลย์หยกไล่ฆ่าต่อไป
เขาใช้ฝีเท้าดาวตก ใช้กระบวนท่าดาราย่างกรายหนีเอาชีวิตรอด ขณะเดียวกันก็พลิกตัวแล้วหยิบคันธนูออกมาง้างยิง พลังวิญญาณยุทธ์ไหลเข้าสู่แขนทั้งสองข้าง ลูกธนูหลายดอกพุ่งทะลุผ่านลำตัวของปีศาจเถาวัลย์หยก แต่ไม่สามารถปลิดชีพมันได้
“ซ่าซ่าซ่า…”
รอบตัวสั่นสะเทือนรุนแรง ผิวดินแตกออกอย่างฉับพลัน เถาวัลย์นับไม่ถ้วนผุดออกมาจากพื้นดิน และล้อมหลินมู่อวี่เอาไว้ตรงกลาง ดันตกหลุมพรางของปีศาจเถาวัลย์หยกเสียได้!
“เจ้าโง่มู่มู่!”
ถังเสี่ยวซี มองด้วยความตื่นตระหนกจากที่ไกล
ชวีฉู่กลับหลับตาลง สัมผัสถึงคลื่นลมปราณข