มครององค์หญิงซี จุดหมายต่อไปของเราคือเมืองหลวงหลันเยี่ยน เกรงว่าจะอยู่ที่เมืองหยินซานได้ไม่นาน ให้ข้าชี้แนะก็พอเป็นไปได้ แต่ถ้าให้รับเป็นศิษย์…ข้าเกรงว่าข้า…”
ถังเสี่ยวซีเหมือนจะรู้อะไรบางอย่างเป็นอย่างดี จึงยิ้มพูด “ท่านปู่ชวีฉู่ ตลอดชีวิตท่านไม่เคยรับลูกศิษย์ หรือว่า…ท่านอยากจะล้มเหลวตอนแก่กัน”
ชวีฉู่เก็บสีหน้าไม่อยู่แล้วบ่นอุบ “พระองค์ทรงล้อกระหม่อมเล่นแล้ว…”
ชวีฉู่มองหลินมู่อวี่ที่อยู่ห่างออกไป เหมือนเห็นภาพตัวเองในอดีตซ้อนทับกับเด็กหนุ่ม จริงๆ แล้วเขาสนใจหลินมู่อวี่มาก การที่เด็กหนุ่มอย่างหลินมู่อวี่สามารถปรุงโอสถเกรดหนึ่งขึ้นมาได้ จะต้องไม่ใช่เด็กธรรมดาอย่างแน่นอน และยิ่งรู้ว่าร่างกายของหลินมู่อวี่ปราณพิการ ยิ่งทำให้ชวีฉู่สนใจมากขึ้นไปอีก เขาชอบการท้าทายมาตลอดทั้งชีวิต ครานี้อยากจะลองท้าทายดูสักหน่อยว่าผู้ที่มีปราณพิการจะกลายเป็นยอดฝีมือได้หรือไม่
ในตอนนี้เอง จู่ๆ ก็มีเสียงเอะอะดังมากจากด้านนอก ตามด้วยประตูใหญ่ถูกถีบจนเปิดออก ชายหนุ่มสวมชุดเกราะกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา โดยมีคนสวมชุดจีนเดินนำ นั่นคือเจ้าเมืองน้อยฮว๋าหวัน
“เถ้าแก่ร้านโอสถไป่หลิง ฉู่เฟิง ออกมารับรางวัลของเจ้า!”
ฉู่เฟิงรีบออกไป ถังเสี่ยวซีเองก็อยากไปเช่นกัน แต่ถูกชวี่ฉู่รั้งไว้ เขาอยากดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นถัดจากนี้
“เจ้าเมืองน้อย!” ฉู่เฟิงโค้งคำนับด้วยความเคารพ
ฮว๋าหวันนำถุงเงินหนักอึ้งมาจากคนรับใช้แล้วยิ้มน้อยๆ “นี่รา
