้ายกับการใช้ฝ่ามือพิสุทธิ์ ลูกแก้ววัดระดับสว่างจ้า เครื่องวัดระดับที่อยู่ด้านข้างก็ขยับไม่หยุด“เป็นไปไม่ได้…ค่าพลังรุนแรงอะไรแบบนี้” ผู้ทดสอบตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่เรื่องดีๆ มักไม่ยืนยาว ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น แสงจากลูกแก้ววัดระดับค่อยๆ หรี่หายไป บนเครื่องวัดระดับไม่มีแม้แต่ขีดเดียว“ฮ่าๆๆๆๆๆ…น่าขันเสียจริง สวรรค์ดันเล่นตลกแบบนี้เสียได้ ฮ่าๆๆๆๆ…” จู่ๆ ผู้ทดสอบเงยหน้าหัวเราะอย่างบ้าคลั่งฉู่เฟิงจึงถามด้วยด้วยความประหลาดใจ “มันเกิดอะไรขึ้นหรือท่าน”ผู้ทดสอบกวาดตามองหลินมู่อวี่ “พลังภายในร่างของเด็กคนนี้รุนแรงอย่างยิ่ง เรียกได้ว่าข้าไม่เคยพบมาก่อนในชีวิตนี้ แต่น่าเสียดาย ร่างกายของเขาน่าจะ ‘พิการ’ ตามตำนานว่าไว้”“พิการงั้นหรือ” ฉู่เฟิงอึ้งไปอีกครั้งผู้ทดสอบยังคงหัวเราะ “อันคำว่าพิการ นั้นหมายถึงพิการด้านการฝึกยุทธ์โดยกำเนิด ชีพจรของเขาอุดตันแต่กำเนิด ดังนั้นจึงไม่อาจโคจรลมปราณได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งย่อมมิอาจเรียนรู้หรือใช้ทักษะการต่อสู้ได้ น่าเสียดายจริงๆ ท่านผู้เฒ่าพาเขากลับไปเถอะ เด็กนี่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นผู้ฝึกยุทธ์”หลินมู่อวี่รู้สึกเหมือนตกลงสู่ก้นเหว ตนเองดันลมปราณ “พิการ” สวรรค์มิล้อเขาเล่นเกินไปหน่อยหรือ“อาอวี่ปู่ขอโทษ…”ระหว่างทางกลับ ฉู่เฟิงปลอบใจหลินมู่อวี่ไปตลอดทาง แต่หลินมู่อวี่กลับพูดขึ้นว่า “ท่านปู่ ข้าไม่เป็นไร ถึงจะฝึกยุทธ์ไม่ได้ แต่อย่างน้อยข้าก็ปรุงโอสถได้ มันก็เห
