่มันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย นอกเสียจากว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะไม่มีพลังใดๆ อยู่เลย ผู้ทดสอบเลื่อนลูกแก้วคริสตัลไปข้างหน้าแล้วพูดว่า “วางมือเจ้าลงบนนี้ รวมพลังทั้งหมดที่มีไปที่ลูกแก้ววัดระดับ”
หลินมู่อวี่วางมือลงบนลูกแก้วอย่างว่าง่าย จากนั้นเคลื่อนลมปราณภายในร่างให้ไปรวมกันที่ฝ่ามือ คล้ายกับการใช้ฝ่ามือพิสุทธิ์ ลูกแก้ววัดระดับสว่างจ้า เครื่องวัดระดับที่อยู่ด้านข้างก็ขยับไม่หยุด
“เป็นไปไม่ได้…ค่าพลังรุนแรงอะไรแบบนี้” ผู้ทดสอบตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
แต่เรื่องดีๆ มักไม่ยืนยาว ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น แสงจากลูกแก้ววัดระดับค่อยๆ หรี่หายไป บนเครื่องวัดระดับไม่มีแม้แต่ขีดเดียว
“ฮ่าๆๆๆๆๆ…น่าขันเสียจริง สวรรค์ดันเล่นตลกแบบนี้เสียได้ ฮ่าๆๆๆๆ…” จู่ๆ ผู้ทดสอบเงยหน้าหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
ฉู่เฟิงจึงถามด้วยด้วยความประหลาดใจ “มันเกิดอะไรขึ้นหรือท่าน”
ผู้ทดสอบกวาดตามองหลินมู่อวี่ “พลังภายในร่างของเด็กคนนี้รุนแรงอย่างยิ่ง เรียกได้ว่าข้าไม่เคยพบมาก่อนในชีวิตนี้ แต่น่าเสียดาย ร่างกายของเขาน่าจะ ‘พิการ’ ตามตำนานว่าไว้”
“พิการงั้นหรือ” ฉู่เฟิงอึ้งไปอีกครั้ง
ผู้ทดสอบยังคงหัวเราะ “อันคำว่าพิการ นั้นหมายถึงพิการด้านการฝึกยุทธ์โดยกำเนิด ชีพจรของเขาอุดตันแต่กำเนิด ดังนั้นจึงไม่อาจโคจรลมปราณได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งย่อมมิอาจเรียนรู้หรือใช้ทักษะการต่อสู้ได้ น่าเสียดายจริงๆ ท่านผู้เฒ่าพาเขากลับไปเถอะ เด็กนี่ไม่ได้เกิดมา
