่งพอ ผู้อ่อนแอมีแต่จะถูกผู้แข็งแกร่งเหยียบย่ำ“ดี พรุ่งนี้พอฟ้าสางพวกเราออกเดินทางทันที จากนั้นช่วงบ่ายค่อยไปร่วมงานประลองตำรับโอสถ!”“ยังต้องไปร่วมงานประลองตำรับโอสถอยู่หรือขอรับ”หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว “ถ้าฮว๋าหวันจำฉู่เหยากับข้าได้ มันต้องไม่ปล่อยพวกเราไปแน่”“เราต้องไปร่วมงานนี้!” ท่าทีของฉู่เฟิงเด็ดเดี่ยวอย่างยิ่ง “แต่อาอวี่ เจ้าวางใจได้ จะไม่มีใครทำอันตรายเจ้าสองคนในวันพรุ่งนี้ นอกจากนั้นถ้าโอสถของเราติดอันดับต้นๆ และได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในตัวแทนร้านโอสถของจักรวรรดิละก็ พวกนั้นก็จะยิ่งทำอะไรพวกเราไม่ได้”“ตัวแทนจักรวรรดิ?”“ใช่” เมื่อเห็นพวกเขาทำหน้างง ฉู่เฟิงก็ยิ้ม แล้วอธิบายว่า “มีข่าวแพร่ไปทั่วเมืองหยินซานว่าเมืองหลวงจะส่งผู้แทนพิเศษมาร่วมงานประลองตำรับโอสถในปีนี้ และจะมีการแต่งตั้งร้านโอสถที่ได้สามอันดับแรกเป็นร้านโอสถหลวง ถ้าหากเราได้รับสิทธิ์นี้มาละก็ จะไม่มีใครแตะต้องพวกเราได้อีก แม้แต่ฮว๋าหวันกับพ่อของเขาฮว๋าเทียนก็ตาม นอกจากนั้นเพื่อนเก่าของข้าก็จะมาที่เมืองหยินซานพร้อมกับท่านผู้แทนคนนั้นด้วย!”“งั้นก็ตกลงขอรับ ข้าเชื่อท่านปู่”หลังจากนั้นไม่นาน หลัวไคก็ยกอาหารเย็นเข้ามา ฉู่เหยากับหลินมู่อวี่หิวโซมานาน จึงจัดการอาหารลงท้องอย่างรวดเร็ว แล้วแยกย้ายกันเข้านอนกลางดึก ฉู่เฟิงไม่ได้นอนหลับ แต่กลับประคองตำราเทพโอสถไว้ราวกับต้องมนต์สะกดหลังจากผ่านไปพักใหญ่ ชายชรามองขวดใบเล็กที่วางอยู
