ว!”ธนูคมกริบพุ่งเข้าใส่หมาป่าวายุ แต่มันไวกว่ามาก มันแค่คำรามออกมาและกระโจนเข้าใส่หลินมู่อวี่ เร็วเกินไปแล้ว!หลังจากลูกธนูพลาดเป้า หมาป่าวายุก็ตะปบอยู่บนร่างของหลินมู่อวี่แล้ว กระโจนครั้งเดียวไกลถึงสิบเมตร สมกับเป็นสัตว์วิญญาณอายุแปดร้อยปี ใกล้จะฝึกตบะจนกลายเป็นปีศาจแล้วสินะ!เห็นหมาป่าวายุอ้าปากกำลังจะขย้ำ อย่าให้มันขย้ำคอได้เด็ดขาด มิฉะนั้น ต้องตายแน่ๆหลินมู่อวี่รีบยกแขนซ้ายขึ้นมากัน เสียง “กร๊อบ” ดังขึ้น ความเจ็บปวดแล่นเข้ามาที่แขน เขี้ยวของหมาป่าวายุกัดลงบนแขนที่ผิวหนังแข็งดั่งศิลาของหลินมู่อวี่ ทว่ากลับทิ้งรอยเขี้ยวไว้บนแขน แรงกัดนี่มันต้องรุนแรงขนาดไหนกันนะ ถ้าไม่ได้กินโอสถผิวศิลาเกรดหนึ่งไปก่อนละก็ เกรงว่าแค่ขย้ำเดียว แขนของเขาต้องขาดเป็นสองท่อนแน่!หมาป่าวายุสะบัดหัวอย่างแรงเพื่อกระชากแขนหลินมู่อวี่ ด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส หลินมู่อวี่ยื่นมือออกไปคว้าดาบ ใช้มันแทงเข้าไปที่น่องของหมาป่าวายุเต็มแรง แต่ว่าปลิดชีวิตมันไม่ได้ เขาจึงรีบดึงดาบออกจากตัวมัน และแทงเข้าไปอีกครั้งหนึ่งอย่างรวดเร็ว ฉู่เหยาวิ่งตามเข้ามาทางด้านหลังหมาป่า สะบัดมีดสั้นของนางไปที่หมาป่า“ฉัวะ!”ด้วยความแหลมคมเกินจินตนาการ มีดสั้นสองเล่มนั้นเฉือนเนื้อตรงสะโพกของหมาป่าออกมาสองชิ้นใหญ่ๆ อย่างคาดไม่ถึง!“โฮกกก”หมาป่าวายุโหยหวนด้วยความเจ็บปวด และรีบปล่อยแขนของหลินมู่อวี่ที่มันกัดอยู่ทันที มันถอยหลังไปสองสามก้าว ก่อนจะเ
