งยหน้าหอนขึ้นไปบนท้องฟ้า พายุหมุนรุนแรงก่อตัวขึ้นบนพื้นอย่างรวดเร็ว ฉู่เหยารีบตะโกนเสียงดัง “อาอวี่ ระวัง นั่นใบมีดสายลม เป็นความสามารถพิเศษของหมาป่าวายุ!”ก่อนที่นางจะพูดจบ ใบมีดสายลมจำนวนมากก็พัดเข้าใส่ “ฉัวะ ฉัวะ” เสื้อผ้าของหลินมู่อวี่ขาดรุ่งริ่ง แต่ฉู่เหยามีความว่องไวกว่า นางจับมีดสั้นและถอยหลังไปหลายก้าว หลบการโจมตีของใบมีดสายลมได้“โฮกกก!”หมาป่าวายุคำรามด้วยความโกรธ มันฉลาด จึงรู้ว่าฉู่เหยาเป็นอันตรายต่อมันมากกว่า หลังจากเสียงคำรามเพียงครั้งเดียว มันก็พุ่งเข้าใส่ฉู่เหยา ฉู่เหยาไม่ได้ใช้โอสถผิวศิลา ไหนเลยจะทานการโจมตีได้ ดังนั้นนางจึงรีบแบบมือออก แล้วส่งเสียงเรียก “เสียวจื่อ!”สิ่งที่ตามมาหลังจากเสียงแสบแก้วหูก็คือเตียวสีม่วง เป็นสัตว์เลี้ยงลักษณะคล้ายเพียงพอน สัตว์นั้นโผล่ออกมาจากร่างกายของฉู่เหยา มันคือวิญญาณยุทธ์สัตว์ของฉู่เหยา!“จิ๊ดจิ๊ด!”เจ้าเตียวตัวเล็กสีม่วงกระโจนเข้าใส่คู่ต่อสู้ แต่วิญญาณยุทธ์ของวิญญาณสงครามระดับยี่สิบหรือจะแข็งแรง เตียวน้อยจึงโดนตบปลิวไปที่พุ่มไม้ ฉู่เหยาล้มลงกับพื้นพร้อมเสียงหวีดร้อง นางยกมีดสั้นคู่นั้นขึ้นมาป้องกันที่คอตามสัญชาตญาณ หมาป่าวายุอ้าปากและขย้ำลงไปทันที“เกร้ง”จังหวะที่เขี้ยวของหมาป่าวายุกัดลงบนมีดสั้น จู่ๆ มีดสั้นก็สั่นและเกิดเสียง พลันเงาของหมาป่ากระโจนออกมาจากมีดสั้น คำรามและพุ่งเข้าใส่หมาป่าวายุ“ฉัวะ” เสียงดังสนั่น หมาป่าวายุถอยหลัง ฉู่เห
