้ น่าจะเอามาย่างกินได้อยู่
“อาอวี่ ไปกันเถอะ” ฉู่เหยาดึงแขนของหลินมู่อวี่ หัวเราะคิกคัก “เจ้ายังจะดูอะไรอยู่ได้ ที่นี่อันตรายเกินไป สัตว์วิญญาณอายุกว่าพันปีหลายชนิดชุกชุม ถ้าเจอเข้าอีกตัว พวกเราคง หนีไม่พ้น”
“ไม่ได้ เราจะไปแบบนี้เลยไม่ได้…” หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว “พี่ฉู่เหยา ข้าอยาก…กลับไปที่ถ้ำของพยัคฆ์กระหายเลือด ท่านกลับไปก่อนเถอะ!”
“ถ้ำเหรอ”
ฉู่เหยาถาม “ถ้ำพยัคฆ์มีอะไรน่าไปดูเหรอ”
หลินมู่อวี่ตอบพร้อมรอยยิ้ม “เท่าที่ข้ารู้มา พยัคฆ์กระหายเลือดชอบเก็บสะสมของมีค่าที่หายาก ยิ่งพยัคฆ์ทรงพลังเท่าไหร่ สมบัติที่สะสมไว้ก็จะยิ่งล้ำค่า พยัคฆ์กระหายเลือดอายุสี่พันปีตัวนี้ จัดว่าเป็นสัตว์ประหลาดเก่าแก่ จะปล่อยโอกาสนี้หลุดลอยไปไม่ได้”
ฉู่เหยาอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “เจ้าเด็กโลภ ไม่กลัวตายสักนิดเลยนะ งั้นก็ได้ แต่เจ้ารู้เหรอว่าถ้ำของมันอยู่ที่ไหน”
“พยัคฆ์กระหายเลือดก่อนตาย จะอาลัยอาวรณ์ถ้ำของมันมาก ดังนั้นมันจึงมักวิ่งหนีไปในทิศทางที่ถ้ำของมันตั้งอยู่ เมื่อครู่ตอนที่พยัคฆ์กระหายเลือดตัวนั้นเสียเลือดมากจนตาย มันเปลี่ยนทิศวิ่งทิศทางที่หัวของมันชี้ไปก็คือทิศทางที่จะนำเราสู่ถ้ำของมัน”
“จริงหรือ”
“ใช่” หลินมู่อวี่พยักหน้าอย่างมั่นใจ ในเกมผู้พิชิตนั้นถูกโปรแกรมไว้แบบนี้ ตั้งแต่สมุนไพรจนพยัคฆ์กระหายเลือด การออกแบบในเกมเหมือนกับที่นี่ทุกอย่าง หลินมู่อวี่เชื่อมั่นอย่างไม่สงสัย
ฉู่เหยาพยักหน้าเงียบๆ “งั้นก็ได
