ดินจากไป ในขณะที่ตาเหยี่ยวสบถขึ้น “แม่งเอ๊ย คนของข้าตายไปขนาดนี้ พวกเจ้าคิดจะหนี?ทหาร ฆ่าพวกมันทิ้ง ให้ตายเป็นเพื่อนพวกเรา!”ทหารรับจ้างที่บาดเจ็บที่แขนนายหนึ่งพุ่งตรงมาพร้อมกับดาบในมือ แต่เดินมาได้ไม่กี่ก้าว ร่างนั้นก็ถูกฉีกกระชากออกเป็นสองท่อนด้วยหางของพยัคฆ์กระหายเลือด“โฮกกกก!”พยัคฆ์กระหายเลือดคำรามเสียงดัง และพุ่งเข้าใส่ทหารรับจ้างที่เหลือรอดชีวิตสองสามคนสุดท้าย ทว่าความเร็วของมันดูเหมือนจะช้าลงเรื่อยๆ ความเร็วในการเคลื่อนที่ก็สู้ความเร็วของม้าศึกไม่ได้แล้ว ในที่สุดก็ถึงเวลา ยาสลบเริ่มออกฤทธิ์สักที!ใบหน้าฉู่เหยาซีดเซียว “อาอวี่…พวกเราไปกันเถอะ…”“ไม่”หลินมู่อวี่ชี้ที่ไปด้านหลังพวกเขาและกล่าวอย่างสุขุมว่า “พี่ฉู่เหยา ท่านวิ่งไปทางนั้น แล้วข้าจะรีบตามไป เร็วเข้า!”ฉู่เหยาไม่คิดจะเถียง เดินกะเผลกไปอย่างว่าง่าย ทว่าขาของนางจะบาดเจ็บ จึงเดินได้ไม่เร็ว“ชิ้ง!”หลินมู่อวี่ดึงดาบที่อยู่ด้านหลังศพของทหารนายหนึ่งออกมา เป็นดาบอย่างดีทีเดียว ฝีมือประณีตแบบนี้ไม่ได้เห็นกันบ่อยๆ เขาถือดาบ และเดินเข้าไปนัยน์ตาเหยี่ยวเสียแขนไปหนึ่งข้าง หน้าอกถูกกรงเล็บของพยัคฆ์กระหายเลือด กระดูกแตกร้าว ถึงจะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับปรมาจารย์สงคราม ก็ไม่อาจแบกรับบาดแผลขนาดนี้ไหว มันสูญเสียพลังส่วนใหญ่ไปแล้ว ใช้ดวงตาที่เหลือข้างเดียวมองหลินมู่อวี่ คำรามใส่ “ไอ้เด็กบ้า เจ้าคิดจะทำอะไร”“ถอนรากถอนโคนไงเล่า!”หลินมู่อวี่ตอบอย
