่างเลือดเย็น เขารู้ว่าถ้าไม่สังหารนัยน์ตาเหยี่ยวเสียตอนนี้ และปล่อยให้มันรอดชีวิตกลับไปยังเมืองหยินซาน ไม่เพียงตัวเขา แต่ทุกคนที่ร้านโอสถไป่หลิงจะต้องอยู่ในอันตราย นัยน์ตาเหยี่ยวต้องไม่ปล่อยเขาไว้แน่ เพราะมันพ่ายแพ้ยับเยินขนาดนี้ คงไม่อยากให้มีคนพูดออกไป“เจ้ากล้า?!ข้าเป็น…”ไม่ปล่อยให้ตาเหยี่ยวพูดจบ ดาบในมือหลินมู่อวี่ก็เข้าที่คอของนัยน์ตาเหยี่ยวแล้ว เลือดสดๆ พุ่งทะลักออกมาจากเส้นเลือดใหญ่ หัวหน้าทหารรับจ้างผู้ยิ่งใหญ่เบิกตาโพลง และล้มลงไปทั้งอย่างนั้นเมื่อเงยหน้าขึ้นดู พยัคฆ์กระหายเลือดได้สังหารทหารรับจ้างที่เหลืออยู่จนหมดสิ้น ถึงแม้ว่ามันจะโดนยาสลบ แต่ยาสลบส่งผลกับความเร็วในการเคลื่อนที่ของมันเท่านั้น ตอนนี้สัตว์ร้ายตัวนี้ไม่ได้ต้องการล่าเพื่อมาเป็นอาหารแล้ว แต่เป็นการสังหาร มันต้องการฆ่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ทิ้งหลินมู่อวี่หยิบคันธนูและซองใส่ลูกธนูขึ้นมา เขาเก็บดาบเข้าฝักสะพายไว้ด้านหลัง แล้วรีบเดินหนีไป แต่ดูเหมือนจะสายไปเสียแล้ว พยัคฆ์กระหายเลือดคำรามและกระโจนใส่เขาทันที มันต้องการสังหารหลินมู่อวี่!“แย่แล้ว! ข้าตายแน่…”หลินมู่อวี่สบถออกมาในใจ รีบวิ่งไปทางที่ฉู่เหยาวิ่งไป พยัคฆ์กระหายเลือดวิ่งกระโจนตามมาด้านหลัง มันเหยียบหินกระจุย ชนต้นไม้ล้มระเนระนาดไล่กวดหลินมู่อวี่ ความเร็วเกือบจะชนะหลินมู่อวี่!!ด้านหน้า ฉู่เหยาเดินได้ไม่เร็ว เดินกะเผลกไปหันหน้ากลับมามองไปด้วย ตกใจจนใบหน้างามซีดเ
