เหยาตกใจหลินมู่อวี่ทับร่างนางไว้ และไม่ให้นางพูดต่อวินาทีถัดมา เสียง “ตูม” ดังขึ้น อุณหภูมิรอบตัวเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เปลวเพลิงเผาไหม้พื้นหญ้า ฉู่เหยามองไปทางหลินมู่อวี่ดวงตาเบิกกว้าง เปลวไฟพุ่งผ่านเหนือศีรษะของหลินมู่อวี่ ไหม้ผมของเขาไปบางส่วน“อาอวี่…”ฉู่เหยาตกตะลึงนิ่งแววตาของหลินมู่อวี่เยือกเย็น เขาพลิกตัวกลับมานอนลงบนพื้น กลั้นความเจ็บปวดที่เกิดจากเปลวไฟบริเวณท้ายทอยนึกในใจว่าพลังเปลวเพลิงของพยัคฆ์กระหายเลือดตัวจริงแข็งแกร่งยิ่งกว่าในเกมมาก น่ากลัวชะมัด!ฉู่เหยายกศีรษะขึ้นมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็น บนพื้นที่ว่าง กลุ่มทหารรับจ้างเหยี่ยวเพลิงกว่ายี่สิบนายถูกย่างสดจนไหม้เกรียมด้วยพลังเพลิงของพยัคฆ์กระหายเลือด อาวุธยังอยู่ในมือ แต่ร่างกายดำเป็นตอตะโก ส่งกลิ่นเหม็นไหม้โชยออกมา“อ่า…”ฉู่เหยาเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น นางไม่เคยเห็นคนตายด้วยตาตัวเองมาก่อน แต่เวลานี้กลับเห็นศพเยอะขนาดนี้ในคราเดียว แถมยังเป็นศพที่ตายทั้งเป็นต่อหน้าต่อตาอีกด้วย“ตั้งสติไว้!”นัยน์ตาเหยี่ยวยังคงถือขวานศึกอยู่ในมือ คำรามด้วยเสียงต่ำ “เพลิงของพยัคฆ์กระหายเลือดอายุสี่พันปีอย่างน้อยต้องรอสามนาทีถึงจะพ่นออกมาได้อีกครั้ง นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของพวกเรา ทหาร ใช้ค่ายกลตาข่ายเหล็กจับเจ้าเดรัจฉานตัวนี้ให้ได้!”ทหารรับจ้างกว่าสิบคนรีบกระโดดขึ้นม้า และพุ่งตรงไปข้างหน้า จับตาข่ายเหล็กไว้คนละมุมกางมัน
