ออกในจังหวะที่เข้าใกล้ตัวพยัคฆ์ เสียง “วูบ” ดังขึ้น ตาข่ายเหล็กยาวสิบเมตรถูกโยนขึ้นไปเหนือตัวพยัคฆ์และเข้าคลุมร่างของมันไว้ทั้งตัว“โฮกกกก!”ตาข่ายเหล็กมีความยืดหยุ่น พยัคฆ์กระหายเลือดดิ้นรนสุดพลัง แต่กลับทำให้ตาข่ายยิ่งรัดแน่นขึ้น มันจึงค่อยๆ สงบลงแทน“หึ เดรัจฉานก็ยังไงก็เป็นเดรัจฉาน โง่เหมือนเดิม!” ทหารรับจ้างนายหนึ่งหัวเราะดังลั่น “หัวหน้า ได้เวลาแล้ว พวกเราสังหารสัตว์วิญญาณอายุสี่พันปีนี้ด้วยกันเถอะ ทั้งเมืองหยินซาน หรือกระทั่งในป่าสัตตะดาราก็เถอะ ไม่มีใครสังหารสัตว์วิญญาณอายุสี่พันปีได้มานานแล้ว เราเป็นคนกลุ่มแรก! ฮ่า ฮ่า…”นัยน์ตาเหยี่ยวไม่พูดอะไร รวบรวมลมปราณรอบกาย เปลวเพลิงลุกโชนเข้าห่อหุ้มขวานศึกเอาไว้ ด้วยความรวดเร็ว เขากระโจนขึ้นไปกลางอากาศ และฟาดขวานใส่ศีรษะของพยัคห์กระหายเลือดสุดแรงเกิด!“เคร้ง!”ตาข่ายเหล็กถูกฟันขาด ขณะเดียวกันก็มีขนสีแดงเพลิงของพยัคฆ์กระหายเลือดผสมกับเลือดด้วย ในที่สุดมันก็บาดเจ็บ ที่ส่วนหัวของมันมีบาดแผลขึ้นแห่งหนึ่งทว่าตอนที่มันได้รับบาดเจ็บ พยัคฆ์ตัวนี้ไม่ได้แสดงความโกรธออกมา ดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นกลับมีความเยือกเย็น อาจพูดได้ว่านั่นคือสีหน้าเยาะเย้ย นัยน์ตาเหยี่ยวตัวแข็งทื่ออยู่กับที่โดยพลัน ที่เขามองเห็นไม่ใช่สัตว์เดรัจฉาน แต่เป็นคนๆ หนึ่ง สัตว์วิญญาณอายุสี่พันปีตัวนี้ มีสติปัญญาของมนุษย์ มันถึงขั้นที่จงใจให้นัยน์ตาเหยี่ยวโจมตีมัน อาศัยพลังของเขาทำลายต
