อนที่มันได้รับบาดเจ็บ พยัคฆ์ตัวนี้ไม่ได้แสดงความโกรธออกมา ดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นกลับมีความเยือกเย็น อาจพูดได้ว่านั่นคือสีหน้าเยาะเย้ย นัยน์ตาเหยี่ยวตัวแข็งทื่ออยู่กับที่โดยพลัน ที่เขามองเห็นไม่ใช่สัตว์เดรัจฉาน แต่เป็นคนๆ หนึ่ง สัตว์วิญญาณอายุสี่พันปีตัวนี้ มีสติปัญญาของมนุษย์ มันถึงขั้นที่จงใจให้นัยน์ตาเหยี่ยวโจมตีมัน อาศัยพลังของเขาทำลายตาข่ายเหล็ก!
“ฝุบ!”
หลังจากกระโจนออกมาจากตาข่ายเหล็กอย่างรวดเร็ว พยัคฆ์กระหายเลือดอ้าปากได้ก็พุ่งเข้าไปขย้ำร่างท่อนบนของนัยน์ตาเหยี่ยว ได้ยินแต่เสียงร้องโหยหวน เลือดสดๆ กระเซ็นออกมา นัยน์ตาเหยี่ยวล้มลงไปกลิ้งอยู่บนพื้น ดิ้นรนไม่หยุด วินาทีถัดมาแขนขวาทั้งแขน รวมทั้งขวานที่อยู่ในมือถูกพยัคฆ์กระหายเลือดฉีกกระชากออกจากร่าง
“ท่านหัวหน้า!”
