อนคนบ้าไปแล้ว อย่างเช่นถ้ารถยิงหินทำงาน เกรงว่าหลินมู่อวี่และฉู่เหยาก็จะสิ้นชีพไปด้วย แถมยังมีมือธนูซุ่มอยู่ในพุ่มไม้ พร้อมรับคำสั่งตลอดเวลาอีกด้วย
ในฐานะที่นัยน์ตาเหยี่ยวเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มทหารรับจ้างเหยี่ยวเพลิง เขาถือขวานศึกไว้ในมือ นั่งอยู่บนกิ่งของต้นไม้ที่อยู่ด้านข้าง มองดูรอบบริเวณอย่างใจเย็น นัยน์ตาเหยี่ยวออกคำสั่งทันทีที่เตรียมการเสร็จ
“ทุกคนเตรียมซุ่มโจมตี ก่อนที่พยัคฆ์กระหายเลือดจะปรากฏตัว ห้ามเคลื่อนไหวแม่แต่น้อย ใครกล้าขยับ ขวานในมือข้าจะบั่นศีรษะมันผู้นั้นแน่นอน”นอกจากนี้ยังมีกลุ่มทหารรับจ้างอีกกลุ่มหนึ่งกำลังถือคันธนูและลูกธนูพร้อมซุ่มโจมตีจากภายในพุ่มไม้ รอคำสั่งตลอดเวลา
ลมเย็นพัดผ่าน เหลือแค่หลินมู่อวี่และฉู่เหยาที่ถูกมัดอยู่กับต้นไม้ใหญ่
“อาอวี่ บาดแผลของเจ้า…” ฉู่เหยาถามทั้งน้ำตา
หลินมู่อวี่แสร้งทำท่าทางสบายๆ ยิ้มพูด “ข้าไม่เป็นไร พี่ฉู่เหยา ไม่ต้องเป็นห่วงข้า ปากแผลเลือดหยุดไหลแล้ว ไม่เป็นไร”
แต่จริงๆ แล้ว เลือดยังคงไหลอยู่ ถึงขั้นที่เขารู้สึกตาลาย นัยน์ตาเหยี่ยวเป็นใคร มันเป็นถึงทหารรับจ้างฆ่าคน แน่นอนว่า มันรู้ว่าต้องฟันตรงไหนถึงจะทำให้เลือดไหลออกมาไม่หยุด พริบตาเดียว แขนขวาของหลินมู่อวี่ก็แดงฉานไปด้วยเลือด
ผ่านไปหนึ่งชั่วยามอย่างรวดเร็ว พยัคฆ์กระหายเลือดก็ยังไม่ปรากฏตัว
“พี่ฉู่เหยา?”
หลินมู่อวี่เขย่าเชือก แล้วพูด “พี่ฉู่เหยา อย่าเพิ่งหลับ ฟังข้าพ
