ูด อย่ายอมแพ้เด็ดขาด”
ฉู่เหยาร้องไห้จนน้ำตาแห้งเหือดไม่เหลือแล้ว “อือ ข้าฟังเจ้าอยู่ อาอวี่ เจ้าพูดเถอะ”
หลินมู่อวี่พูด “อีกเดี๋ยวถ้าพยัคฆ์กระหายเลือดปรากฏตัว ท่านอย่าได้ตื่นตระหนก ฟังสัญญาณจากข้า เมื่อข้าพูดว่าย่อ ให้ท่านย่อตัวลงทันที จากนั้นหนึ่งวินาทีกระโดดขึ้นพร้อมกับข้า นี่เป็นทางรอดชีวิตทางเดียวของเราสองคน ท่านเข้าใจไหม”
ฉู่เหยางงงัน “ทำ…แบบนี้จะช่วยได้หรือ”
“ท่านเชื่อข้าหรือไม่”
“อืม…” ฉู่เหยาพยักหน้าเล็กน้อย
“ถ้าเช่นนั้นทำตามที่ข้าพูด”
“ตกลง…”
หลินมู่อวี่ไม่ได้อธิบายว่าทำไมถึงต้องทำแบบนี้ ความจริงก็ไม่มีทางอธิบายเหมือนกัน เพราะว่าจริงๆ แล้ว หลินมู่อวี่รู้จักพยัคฆ์กระหายเลือด มันเป็นบอสเลเวล100ในเกมผู้พิชิต มันเป็นเจ้าแห่งพงไพรนี้ ตอนนั้นผู้เล่นหลายคนถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ต้องลงทะเบียนอยู่หลายครั้งกว่าจะสังหารพยัคฆ์กระหายเลือดได้ ถ้าเช่นนั้นในโลกที่มีสมุนไพรอย่างหญ้าไหมเงิน ดอกสาลี่เหล็ก เหมือนกับในเกมทุกอย่างนี้ บางทีสัตว์ประหลาดอาจจะเหมือนกันด้วยก็ได้
พยัคฆ์กระหายเลือดขึ้นชื่อเรื่องความเร็วและพลังการโจมตี แต่มันยังคงมีการเคลื่อนไหวที่เป็นเอกลักษณ์ การโจมตีครั้งแรกของพยัคฆ์กระหายเลือดคือการตวัดกรงเล็บ โดยจะจู่โจมที่ศีรษะของเหยื่อ ดังนั้นมันจึงมีฉายาว่า ‘จอมปลิดศีรษะ’
ถ้าสามารถหลบหลีกการจู่โจมครั้งแรกของพยัคฆ์กระหายเลือดได้ ด้วยพลังของสัตว์วิญญาณอายุสี่พันปีตัวนี้ จะต้องกระชากต้นไ