ลือดติดแม้แต่น้อย ชิ้นส่วนทั้งสี่ถูกแบ่งแขวนไว้ด้านหลังม้าของทหารรับจ้างสี่นาย
ฮว๋าหวันยังไม่ตายใจ ไม่ยอมเลิกความคิดชั่วๆ กับฉู่เหยา ทว่าหลินมู่อวี่เฝ้าอยู่ข้างฉู่เหยาตลอด ไม่ให้ฮว๋าหวันมีโอกาส
ท้องฟ้าเริ่มสว่าง เทือกเขาที่คดเคี้ยวปรากฏขึ้นเบื้องหน้า เป็นเทือกเขามังกรครามในตำนานจริงๆ ด้วย!
“ลูกพี่ พวกเรามาถึงแล้ว” ทหารรับจ้างผู้หนึ่งพูดขึ้น
นัยน์ตาเหยี่ยวลดขวานศึกลงจากบ่า ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารแห่งการต่อสู้ เขาพูดว่า “สี่วันก่อน มีพรานป่าเห็นพยัคฆ์กระหายเลือดลายทองสี่เส้นที่เทือกเขามังกรคราม เป็นที่รู้กันว่า เส้นลายสีทองแต่ละเส้นหมายถึงอายุหนึ่งพันปี พยัคฆ์กระหายเลือดตัวนี้มีอายุอย่างน้อยสี่พันปี แน่นอนว่าต้องมีศิลาวิญญาณ และเมื่อสังหารมันได้ก็จะได้รับวิญญาณของมันด้วย ซึ่งเป็นสิ่งที่นายน้อยต้องการ”
ฮว๋าหวันดึงกระบี่เล่มยาวออกมาจากหลังม้า กระบี่แหลมคมถูกชักออกจากฝัก ส่องประกายเย็นยะเยือก เป็นกระบี่ชั้นยอด เขายิ้มและพูด “ท่านหัวหน้านัยน์ตาเหยี่ยววางแผนสังหารพยัคฆ์กระหายเลือดอายุสี่พันปีตัวนี้อย่างไรหรือ”
นัยน์ตาเหยี่ยวตอบ “สัตว์วิญญาณแต่ละตัวจะมีอาณาเขตของตัวเอง จะไม่ออกไปไหนไกล บริเวณนี้เป็นอาณาเขตของมัน พยัคฆ์กระหายเลือดไวต่อกลิ่นคาวเลือดมาก สามารถได้กลิ่นคาวเลือดในระยะสิบลี้ ดังนั้นเราแค่ทำให้เหยื่อเลือดออก พยัคฆ์กระหายเลือดก็จะออกมาเอง”
ฮว๋าหวันอดหัวเราะเสียงดังไม่ได้ ใช
