ศิลาอีกยี่สิบขวด แต่คุณภาพจะต้องมากกว่าเกรดสองเท่านั้น หากเจ้าปรุงออกมาได้ ข้าจะให้รางวัลเจ้าอย่างงาม ว่าอย่างไร เจ้ากล้ารับใบสั่งนี้หรือไม่”
หลินมู่อวี่ตะลึง โอสถทั้งสองขนานล้วนเป็นโอสถระดับสี่ที่เขาไม่เคยปรุงมาก่อน ตอนนี้ยังไม่แน่ใจว่าจะทำสำเร็จหรือเปล่า แต่เขาก็ตอบตกลง แล้วพูดขึ้น “จะให้ข้ารับก็ได้ แต่ว่าท่านต้องจ่ายเงินมัดจำสองในสิบก่อน”
“ตกลง!”
นัยน์ตาเหยี่ยวยกขวานศึกขึ้นพาดบ่า ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ราคาในท้องตลาดของยาชาตอนนี้อยู่ที่5เหรียญเงิน ข้าให้เจ้ามากกว่าสิบเท่า ราคาสิบขวดก็เท่ากับ5เหรียญทอง โอสถผิวศิลาราคาตลาดขวดละ10เหรียญเงิน ราคาสิบเท่ายี่สิบขวดก็คือ20เหรียญทอง ทั้งหมด25เหรียญทอง มัดจำสองในสิบ เช่นนั้นข้าจ่ายให้เจ้า5เหรียญทอง รับไปสิ ว่าแต่เจ้าชื่ออะไร อยู่ร้านโอสถร้านไหน”
“หลินมู่อวี่ ร้านโอสถไป่หลิง”
“หืม ไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่ไม่เป็นไร พรุ่งนี้เวลานี้นำโอสถมาให้ข้าได้หรือไม่”
“ได้”
นัยน์ตาเหยี่ยวก้มมองหลินมู่อวี่ แสยะยิ้ม “หากวันพรุ่งเวลานี้ ข้ามิได้โอสถระดับสองสามสิบขวดที่ข้าต้องการ ข้าจะบั่นหัวเจ้าซะ ข้านัยน์ตาเหยี่ยวพูดคำไหนคำนั้น!”
หลินมู่อวี่พยักหน้าและพูดเนิบๆ “ข้ารู้แล้ว”
ราวกับว่าหัวที่จะหลุดจากบ่าไม่ใช่หัวตัวเอง
มองส่งนัยน์ตาเหยี่ยวและทหารรับจ้างเดินจากไป คนจากร้านโอสถเสินอวี่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด หลี่ฉินในชุดผ้าไหมก้าวออกมาข้างหน้า มองหลินมู่อวี่ แล้วหัวเราะเย
