ทว่าหลินมู่อวี่ก็รู้เช่นกันว่า สถานการณ์ของร้านโอสถไป่หลิงที่ถูกรังแกนี้จะถูกพลิกโฉมด้วยตัวเขาเอง!
ในตอนนี้เอง มีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา คนเหล่านั้นท่าทางดูมีประสบการณ์ ใบหน้ามีรอยแผลเป็น สวมชุดเกราะที่ไม่เรียบร้อย ทั้งยังสะพายขวานศึกและกระบี่ยาว คนท่าทางแบบนี้ไม่ใช่ทหารของจักรวรรดิแน่นอน เป็นได้แค่ทหารรับจ้าง มีแต่ทหารรับจ้างเท่านั้นที่ไม่ติดตราของจักรวรรดิบนชุดเกราะ ตราจักรวรรดินั้นเป็นรูปดอกจื่อยิน เป็นสัญลักษณ์แสดงเกียรติยศของจักรวรรดิ
บุรุษผู้หนึ่งที่เป็นหัวหน้าของทหารรับจ้างกลุ่มนี้ร่างกายกำยำ มีเหยี่ยวท่าทางดุร้ายตัวหนึ่งเกาะอยู่บนบ่า แถมยังใช้ผ้าดำคาดปิดตาที่บอดข้างหนึ่งอีกด้วย
“นั่นนัยน์ตาเหยี่ยว!” ฉู่เหยากระซิบบอกหลินมู่อวี่ “เป็นทหารรับจ้างที่มีชื่อเสียงในละแวกนี้ ระดับปรมาจารย์สงคราม แข็งแกร่งมาก! ทหารรับจ้างในอาณัติเขามีร่วมร้อยนาย ถ้าซื้อขายกับเขาได้ก็ดี!”
ในตอนนี้เอง นัยน์ตาเหยี่ยวก็หยุดอยู่ที่แผงฝั่งตรงข้าม เขามองโอสถของหลี่ฉิน หยิบโอสถขึ้นมาหนึ่งขวด เปิดฝาออกแล้วดมกลิ่น อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ยาสลบนี่เป็นแค่โอสถล้มเหลวระดับเก้า ห้างโอสถเสินอวี่ของพวกเจ้ากล้าเอามาขายด้วยรึ ฮึ ยาสลบแบบนี้คนธรรมดาใช้แล้วยังไม่รู้จะสลบรึเปล่า แล้วคิดจะให้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับปราชญ์สงครามชา เจ้าฝันไปเถอะ!”
พูดเสร็จ นัยน์ตาเหยี่ยวก็เขวี้ยงขวดยาชาลงพื้นจนแตกละเอียด
หลี่ฉินตะลึงตาค้าง ยามที่ต้อง
